11.12.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 424/42
Skarga wniesiona w dniu 28 września 2017 r. – Vallina Fonseca / SRB
(Sprawa T-659/17)
(2017/C 424/61)
Język postępowania: hiszpański
Strony
Strona skarżąca: José Antonio Vallina Fonseca (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: R. Vallina Hoset i A. Sellés Marco, adwokaci)
Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) i zobowiązanie jej do naprawienia poniesionej przez D. Joségo Antonia Vallinę Fonsecę szkody wynikającej z wszystkich działań i zaniechań SRB, które skutkowały pozbawieniem skarżącego obligacji i papierów wartościowych BANCO POPULAR ESPAÑOL S.A., które znajdowały się w jego posiadaniu;
—
zasądzenie od SRB zapłaty na rzecz skarżącego kwoty 50 000 EUR tytułem naprawienia poniesionej szkody („dochodzona kwota”):
—
zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki wyrównawcze od dnia 7 czerwca 2017 r. do dnia ogłoszenia wyroku kończącego niniejsze postępowanie;
—
zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki za opóźnienie od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do całkowitej zapłaty dochodzonej kwoty, według stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonych o dwa punkty procentowe.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy oparty na tym, że decyzja Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie przyjęcia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español SA narusza zasadę nemo auditur turpitudinem propiam allegans, oraz art. 88 rozporządzenia 806/2014 w zakresie, w jakim SRB przyjęła akt niekorzystny wobec Banco Popular i jego akcjonariuszy z powodu kryzysu, który wywołała sama SRB.
2.
Zarzut drugi, oparty na tym, że przyjmując decyzję o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, SRB naruszyła obowiązek staranności, zasadę dobrej administracji, art. 296 TFUE, zasadę zakaz arbitralnego działania i zasadę nemo auditur turpitudinem suam allegans.
3.
Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu art. 17 i 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim strona skarżąca została zobowiązana do zrezygnowania ze swej własności bez możliwości bycia wysłuchaną ani uprzednio, ani następnie.
4.
Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu przez SRB art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 54 Traktatu o Unii Europejskiej ze względu na pozbawienie skarżącej jej własności, chociaż istniały inne, mniej restrykcyjne środki.
Full & Egal Universal Law Academy