11.12.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 424/57
Skarga wniesiona w dniu 17 października 2017 r. – WO Technopromexport / Rada
(Sprawa T-722/17)
(2017/C 424/82)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: OOO WO Technopromexport (Moskwa, Rosja) (pełnomocnik: adwokat N. Meyer)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu:
—
o stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2017/1418 (1) z dnia 4 sierpnia 2017 r.;
—
posiłkowo, w każdym razie o stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2017/1418 w zakresie, w jakim umieszczono w niej stronę skarżącą w pkt 39 w wykazie osób i podmiotów, o których mowa w art. 1 decyzji; oraz
—
o połączenie niniejszego postępowania z równoległym postępowaniem dotyczącym S. Topora-Gilky na podstawie art. 68 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący kilku oczywistych błędów w ocenie
—
Powołanie się na rozporządzenie (UE) Rady nr 1351/2014 (2)
Rozporządzenie to dotyczy innego kręgu osób niż ten, do którego należy strona skarżąca, i z tego względu nie może stanowić uzasadnienia umieszczenia strony skarżącej w spornym wykazie.
—
Zarzut naruszenia umowy
Rada uzasadnia decyzję o dodaniu strony skarżącej do spornego wykazu między innymi tą okolicznością, że dostarczono turbiny gazowe na Krym, wskutek czego naruszono postanowienia pierwotnej umowy dostawy zawartej z Siemens Gas Turbine Technology OOO. Ocena, czy rzeczywiście doszło do naruszenia umowy, podlega prawu rosyjskiemu. Strony umowy dostawy zwróciły się do moskiewskiego sądu arbitrażowego. Przed rozstrzygnięciem sprawy przez ten sąd arbitrażowy zarzut naruszenia umowy nie stanowi wystarczająco uprawdopodobnionej podstawy faktycznej i nie może uzasadniać decyzji 2017/1418 (WPZiB).
—
Transport turbin gazowych na Krym
Stronie skarżącej zarzucono, że dostarczyła turbiny gazowe na Krym. Opublikowane doniesienia prasowe nie są jednoznaczne i opierają się na źródłach anonimowych. Wykazanie zasadności przywołanych przyczyn należy do właściwego organu Unii, do zainteresowanego przedsiębiorstwa nie należy zaś przedstawienie negatywnego dowodu, że przyczyny te nie są zasadne.
—
Naruszenie zasad międzynarodowego prawa humanitarnego
Rosja jest zobowiązana na podstawie prawa międzynarodowego do przywrócenia i utrzymywania porządku publicznego na Krymie, do czego w obecnym czasie zalicza się pewne i stałe zaopatrzenie w energię. W uzasadnieniu decyzji (WPZiB) 2017/1418 humanitarna potrzeba takiego zaopatrzenia w energię została uwzględniona w równie niewielkim stopniu jak reguły międzynarodowego prawa humanitarnego.
2.
Zarzut drugi dotyczący wymogu uzasadnienia na podstawie art. 296 akapit drugi TFUE
Decyzja 2017/1418 narusza wymóg uzasadnienia na podstawie art. 296 akapit drugi TFUE. Uzasadnienie wymienione w pkt 39 załącznika do decyzji jest ogólnie niejasne i niewystarczająco szczegółowe. Nie podaje ono konkretnych powodów, dla których Rada według swojego uznania postanowiła do strony skarżącej zastosować środki ograniczające, i tym samym w ogóle nie spełnia wymogów obowiązku uzasadnienia na podstawie art. 296 akapit drugi TFUE.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do obrony i do skutecznego środka prawnego
Wskutek braku spełniania wymogu uzasadnienia na podstawie art. 296 akapit drugi TFUE Rada naruszyła prawo strony skarżącej do obrony i do skutecznego środka prawnego, ponieważ strona skarżąca w braku informacji o istotnych powodach dodania jej do spornego wykazu nie mogła przygotować optymalnej obrony.
(1) Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1418 z dnia 4 sierpnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. 2017, L 203I, s. 5).
(2) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1351/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 692/2014 w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola (Dz.U. 2014, L 365, s. 46).
Full & Egal Universal Law Academy