22.1.2018
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 22/49
Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2017 r. – STIF-IDF / Komisja
(Sprawa T-738/17)
(2018/C 022/65)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Syndicat Transport Île-de-France (STIF-IDF) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: B. Le Bret i C. Rydzynski, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Komisja uznała w jej art. 3 „wkład[y] C2 przyznawan[e] przez STIF w ramach umowy CT2” za „[p]rogram pomocy wdrożony niezgodnie z prawem”, ale zgodny z rynkiem wewnętrznym;
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy, oparty na naruszeniu art. 107 ust. 1 TFUE, jakim jest dotknięta zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, a mianowicie decyzja Komisji Europejskiej (UE) 2017/1470 z dnia 2 lutego 2017 r. dotycząca programów pomocy SA.26763 2014/C (ex 2012/NN) przyznanej przez Francję na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi transportu autobusowego w regionie Île-de-France (Dz.U. 2017, L 209, s. 24). Takie naruszenie zostało popełnione przez Komisję, gdyż uznała ona wkład C2 w ramach CT2 za pomoc państwa, uznając, że środek ten przysporzył korzyści gospodarczej beneficjentom.
Skarżąca uważa ponadto, że Komisja w swej analizie wielokrotnie naruszyła prawo i popełniła szereg błędów w ocenie, gdy stwierdziła, iż czwarte kryterium orzecznictwa zapoczątkowanego wyrokiem Altmark nie zostało w niniejszym przypadku spełnione.
2.
Zarzut drugi, oparty na braku uzasadnienia zaskarżonej decyzji, dotyczący niespełnienia czwartego kryterium orzecznictwa zapoczątkowanego wyrokiem Altmark i istnienia korzyści gospodarczej.