22.1.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 22/51
Προσφυγή της 10ης Νοεμβρίου 2017 — Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-750/17)
(2018/C 022/68)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych (Βαρσοβία, Πολωνία) (εκπρόσωπος: P. Hoffman, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 29ης Αυγούστου 2017, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα για την παροχή προσβάσεως στις παρατηρήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και στην εμπεριστατωμένη γνώμη της Δημοκρατίας της Μάλτας, που εκδόθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας κοινοποιήσεως σχετικά με τροποποίηση του πολωνικού νόμου περί τυχερών παιγνίων·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδά της και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει οκτώ λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ
—
Υποστηρίζεται ότι η απόφαση στηρίζεται σε σειρά εσφαλμένων ως προς τα πραγματικά περιστατικά αιτιάσεων, περιλαμβανομένων και εκείνων περί του ότι το κοινοποιηθέν μέτρο αποτελούσε απάντηση προς την επίσημη προειδοποιητική επιστολή της Επιτροπής και ότι στόχευε να καταδείξει τα μέτρα που λήφθηκαν από την Πολωνία προς αντιμετώπιση της παραβάσεως που αποτελούσε αντικείμενο της εν λόγω επιστολής, δηλαδή συγκεκριμένες προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών παροχής υπηρεσιών τυχερών παιγνίων στην Πολωνία, μολονότι, στην πραγματικότητα, οι μνημονευόμενες προϋποθέσεις είχαν καταργηθεί από την Πολωνία πριν από δύο έτη, το δε κοινοποιηθέν μέτρο ουδεμία σχέση είχε με την επίσημη προειδοποιητική επιστολή της Επιτροπής.
2.
Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε παράβαση των αιτιολογικών σκέψεων 3, 7 και 9 και του άρθρου 5, παράγραφος 4, της οδηγίας 2015/1535 (1), καθώς και του άρθρου 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001 (2)
—
Υποστηρίζεται, με γνώμονα την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-331/15 P, Γαλλία κατά Schlyter (3), ότι η Επιτροπή εφαρμόζοντας γενικό τεκμήριο και παραλείποντας να αποδείξει ότι η δημοσιοποίηση των εγγράφων στα οποία ζητήθηκε πρόσβαση θα έθιγε κατά τρόπο συγκεκριμένο και ουσιαστικό τη διαδικασία λόγω παραβάσεως, παραβίασε την αρχή της διαφάνειας η οποία διέπει την οδηγία 2015/1235 .
3.
Ο τρίτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001 και του άρθρου 296 ΣΛΕΕ
—
Υποστηρίζεται ότι, λόγω της διάρκειας της διαδικασίας λόγω παραβάσεως και της προβαλλομένης παραλείψεώς της να προβεί πράγματι σε ενέργειες στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, η Επιτροπή δεν δύναται να στηρίξει την άρνησή της στην ανάγκη προστασίας του σκοπού της εν λόγω διαδικασίας.
4.
Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001 και του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, καθώς και σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών
—
Υποστηρίζεται ότι δεν ισχύει κάποιο γενικό τεκμήριο για τα έγγραφα στα οποία ζητήθηκε πρόσβαση. Η αιτίαση της Επιτροπής ότι υπάρχει «αδιάρρηκτη σχέση» μεταξύ της διαδικασίας κοινοποιήσεως και της διαδικασίας λόγω παραβάσεως είναι εσφαλμένη όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά και υπέρμετρα αόριστος. Εν πάση περιπτώσει, η εν λόγω αιτίαση δεν αρκεί προς απόδειξη του ότι ισχύει γενικό τεκμήριο για τα έγγραφα επειδή αυτό στηρίζεται αποκλειστικώς στο ότι αποτελούν μέρος του σχετικού με την παράβαση φακέλου. Ο προσήκων έλεγχος περί του αν ένα έγγραφο αποτελεί μέρος του φακέλου αυτού αφορά το ζήτημα αν η Επιτροπή απέκτησε την κατοχή του στο πλαίσιο σχεδιαζόμενων ή εκκρεμών διαδικασιών λόγω παραβάσεως, δηλ. αν συνέταξε, έλαβε, παρήγγειλε κ.λπ. το έγγραφο στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών ή έχοντας ως σκοπό να τις εκκινήσει. Υποστηρίζεται ότι η προϋπόθεση αυτή δεν πληρούται εν προκειμένω.
5.
Ο πέμπτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001 και του άρθρου 296 ΣΛΕΕ
—
Απλώς και μόνον το ότι η Επιτροπή σκοπεύει να λάβει υπόψη την εμπεριστατωμένη γνωμάτευση της Μάλτας και να τη χρησιμοποιήσει στο διάλογό της με την Πολωνία στο πλαίσιο της εκκρεμούς διαδικασίας λόγω παραβάσεως δεν δικαιολογεί την άρνηση δημοσιοποίησης της.
6.
Ο έκτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001
—
Υποστηρίζεται ότι, δεδομένης της διάρκειας της διαδικασίας λόγω παραβάσεως και του περιεχομένου, της φύσεως και του πλαισίου των εγγράφων στα οποία ζητήθηκε πρόσβαση, η δημοσιοποίησή τους ουδόλως δύναται να υπονομεύσει την προστασία της διαδικασίας αυτής ούτε να ανατρέψει το γενικό τεκμήριο περί μη δημοσιοποιήσεως.
7.
Ο έβδομος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 6, του κανονισμού 1049/2001 και του άρθρου 296 ΣΛΕΕ
Υποστηρίζεται ότι, σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή θα έπρεπε να δημοσιοποιήσει εν μέρει τα έγγραφα στα οποία ζητήθηκε πρόσβαση, δηλ. κατόπιν αφαιρέσεως των αναφορών σε ζητήματα σχετικά με υπηρεσίες τυχερών παιγνίων σε απευθείας σύνδεση, τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της διαδικασίας λόγω παραβάσεως.
8.
Ο όγδοος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001 και του άρθρου 296 ΣΛΕΕ
Υποστηρίζεται ότι υπάρχει επιτακτικό δημόσιο συμφέρον να καταστεί γνωστή η αντίδραση της Επιτροπής στο κοινοποιηθέν μέτρο που παραβιάζει θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα που προβλέπονται από το δίκαιο της ΕΕ. Υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή δεν εξήγησε για ποιο λόγο κρίνει ότι το συμφέρον αυτό είναι λιγότερο σημαντικό από το συμφέρον μη δημοσιοποιήσεως.
(1) Οδηγία (ΕΕ) 2015/1535 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Σεπτεμβρίου 2015, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ 2015, L 241, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).
(3) Απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου 2017, Γαλλία κατά Schlyter (C-331/15 P, EU: C:2017:639).