29.1.2018
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 32/40
Skarga wniesiona w dniu 28 listopada 2017 r. – Estampaciones Rubí/Komisja
(Sprawa T-775/17)
(2018/C 032/55)
Język postępowania: hiszpański
Strony
Strona skarżąca: Estampaciones Rubí, SAU (Vitoria-Gasteiz, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci D. Armesto Macías i K. Caminos García)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie dopuszczalności niniejszej skargi oraz załączonych dokumentów;
—
nakazanie Komisji, w ramach środków organizacji postępowania, dołączenia do akt przy jednoczesnym usunięciu – w razie ich wystąpienia – danych poufnych osób trzecich pełnej wersji następujących dokumentów:
a)
nieoficjalna wiadomość z dnia 26 marca 2013 r. w odpowiedzi na pisma przekazane w dniach 22 lutego oraz 4 i 12 marca 2013 r. (Álava);
b)
„nieoficjalna wiadomość w odpowiedzi na pismo z dnia 7 listopada (Álava)” z dnia 4 grudnia 2012 r;
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odzwierciedlonych w swoich dokumentach;
—
pomocniczo stwierdzenie naruszenia traktatów w związku z milczeniem Komisji i nakazanie jej udzielenia odpowiedzi na przekazany na piśmie wniosek skarżącej przesłany w dniu 31 lipca 2017 r. w celu, aby skarżąca działając w charakterze beneficjenta otrzymanej pomocy mogła wykonywać swoje prawa procesowe przyznane jej przez prawo Unii w ramach formalnej procedury badania zgodności otrzymanej pomocy, oraz
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Przedmiotem niniejszej skargi zasadniczo jest stwierdzenie nieważności decyzji Komisji negującej zgodność z prawem Unii niektórych form pomocy fiskalnej otrzymanej przez skarżącą w formie ulg podatkowych w wysokości 45 % w odniesieniu do określonych projektów inwestycyjnych, decyzji przekazanych hiszpańskim organom skarbowym reprezentowanym przez Diputación Foral de Álava w drodze pism Komisji zatytułowanych „nieoficjalna wiadmość” z dnia 4 grudnia 2013 r., do których skarżąca miała dostęp w ramach postępowania krajowego.
Niniejsza skarga ma na celu, pomocniczo, aby Sąd stwierdził zaniechanie Komisji w rozumieniu art. 265 TFUE, które przejawia się w jej milczeniu względem wniosku skarżącej z dnia 31 lipca 2017 r. zmierzającego do tego, aby wypowiedziała się ona co do wiążącego charakteru „nieoficjalnych wiadomości”, o których mowa powyżej i w danym wypadku, co do jej wniosku o bycie wysłuchanym w ramach procedury w celu podniesienia wszystkich kwestii mających znaczenie w opinii skarżącej.
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy oparty na okoliczności, że zaskarżone decyzje zostały przyjęte z pominięciem minimalnych wymaganych gwarancji procesowych.
—
W tym względzie skarżąca podnosi, że Komisja wypowiadając się w nieoficjalnych wiadomościach w kwestii braku zgodności pomocy państwa, bez przestrzegania procedury ustanowionej w art. 108 ust. 2 TFUE pominęła minimalne wymagane gwarancje procesowe. To nieprzestrzeganie procedury stanowi naruszenia praw podstawowych skarżącej, takich jak te znajdujące się w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 ust. 3 TFUE.
—
W tym względzie skarżąca podnosi, że zaskarżone decyzje są błędne w zakresie, w jakim wynika z nich, iż pomoc jest niezgodna z tego powodu, że nie zawiera efektu zachęty.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 265 TFUE
—
W tym zakresie skarżąca zauważa, że brak odpowiedzi Komisji na jej pytanie zmierzające do tego, aby instytucja ta wypowiedziała się odnośnie do charakteru prawnego (wiążącego albo nie) „nieoficjalnych wiadomości” i – w danym wypadku – ją wysłuchać w ramach tej procedury, stanowi naruszenie traktatów wywołujące jej szkodę.