17.6.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 206/12
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Απριλίου 2019 [αίτηση του Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Cobra Servicios Auxiliares SA κατά José David Sánchez Iglesias (C-29/18), José Ramón Fiuza Asorey (C-30/18), Jesús Valiño Lopez (C-44/18), FOGASA (C-29/18 και C-44/18), Incatema SL
(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-29/18, C-30/18 και C-44/18) (1)
(Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP - Ρήτρα 4 - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Έννοια των «συνθηκών απασχολήσεως» - Συγκρισιμότητα των καταστάσεων - Δικαιολόγηση - Έννοια των «αντικειμενικών λόγων» - Αποζημίωση σε περίπτωσηκαταγγελίας συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου για αντικειμενική αιτία - Χαμηλότερη αποζμίωση που καταβάλλεται κατά τη λήξη συμβάσεως εργασίας «για εκτέλεση εργασιών παροδικού χαρακτήρα»)
(2019/C 206/13)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal Superior de Justicia de Galicia
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Cobra Servicios Auxiliares SA
κατά
José David Sánchez Iglesias (C-29/18), José Ramón Fiuza Asorey (C-30/18), Jesús Valiño Lopez (C-44/18), FOGASA (C-29/18 και C-44/18), Incatema SL
Διατακτικό
Η ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας, σε περίπτωση όπως αυτή των υποθέσεων των κυρίων δικών –στην οποία η καταγγελία της συναφθείσας μεταξύ του εργοδότη και ενός εκ των πελατών του συμβάσεως παροχής υπηρεσιών επέφερε, αφενός, τη λήξη των συναφθεισών μεταξύ του εν λόγω εργοδότη και ορισμένων εργαζομένων συμβάσεων εργασίας για εκτέλεση εργασιών παροδικού χαρακτήρα και, αφετέρου, τη στηριζόμενη σε αντικειμενικό λόγο ομαδική απόλυση εργαζομένων αορίστου χρόνου που απασχολούνταν στον εν λόγω εργοδότη–, η αποζημίωση λόγω λύσεως της εργασιακής σχέσεως που καταβάλλεται στους πρώτους εκ των προαναφερθέντων εργαζομένων είναι χαμηλότερη από εκείνη που καταβάλλεται στους εργαζομένους αορίστου χρόνου.
(1) ΕΕ C 142 της 23.4.2018.