11.11.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 383/16
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Σεπτεμβρίου 2019 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl κ.λπ. κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
(Υπόθεση C-46/18) (1)
(Προδικαστική παραπομπή - Τομέας του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων - Ποσοστώσεις - Συμπληρωματική εισφορά - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3950/92 - Άρθρο 2 - Είσπραξη της εισφοράς από τον αγοραστή - Παραδόσεις που υπερβαίνουν τη διαθέσιμη ποσότητα αναφοράς του παραγωγού - Ποσό επί της τιμής του γάλακτος - Υποχρεωτική εφαρμογή παρακράτησης - Επιστροφή του ποσού της αχρεωστήτως εισπραχθείσας εισφοράς - Κανονισμός (ΕΚ) 1392/2001 - Άρθρο 9 - Αγοραστής - Αθέτηση της υποχρέωσης εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς - Παραγωγοί - Αθέτηση της υποχρέωσης μηνιαίας καταβολής - Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης)
(2019/C 383/15)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Consiglio di Stato
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl, S.s. Franco e Maurizio Artuso, Claudio Matteazzi, Roberto Tellatin, Sebastiano Bolzon
κατά
Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
Διατακτικό
1)
Το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 του Συμβουλίου, της 28ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1256/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, έχει την έννοια ότι η διαπίστωση ότι είναι αντίθετη προς την εν λόγω διάταξη η εθνική νομοθεσία που διέπει τον τρόπο με τον οποίο εισπράττει ο αγοραστής τη συμπληρωματική εισφορά από τους παραγωγούς δεν συνεπάγεται ότι οι παραγωγοί που υπόκεινται στη νομοθεσία αυτή δεν οφείλουν πλέον την εν λόγω εισφορά.
2)
Το άρθρο 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 3950/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1256/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) 1392/2001 της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2001, για λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού 3950/92, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει ότι η επιστροφή του πλεονάσματος της συμπληρωματικής εισφοράς πρέπει να γίνεται κατά προτεραιότητα στους παραγωγούς οι οποίοι, κατ’ εφαρμογήν διατάξεως του εθνικού δικαίου αντίθετης προς το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού 3950/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1256/1999, τήρησαν την υποχρέωση μηνιαίας καταβολής.
3)
Η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, δεν αντιτίθεται στο να γίνει επανυπολογισμός του ποσού της συμπληρωματικής εισφοράς που οφείλεται από τους παραγωγούς οι οποίοι δεν είχαν τηρήσει την προβλεπόμενη από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία υποχρέωση μηνιαίας καταβολής της εν λόγω εισφοράς.
(1) ΕΕ C 142 της 23.04.2018.