8.7.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 230/17
Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 maja 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Włochy) — Verdi Ambiente e Società (VAS) — Aps Onlus, Movimento Legge Rifiuti Zero per l’Economia Circolare Aps/Presidenza del Consiglio dei Ministri i in.
(Sprawa C-305/18) (1)
(Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Dyrektywa 2008/98/WE - Odzyskiwanie lub unieszkodliwianie odpadów - Wdrożenie zintegrowanego systemu gospodarowania odpadami zapewniającego samowystarczalność krajową - Tworzenie spalarni lub zwiększanie wydajności istniejących instalacji - Kwalifikacja spalarni jako „strategicznych obiektów infrastruktury i instalacji o istotnym znaczeniu krajowym” - Poszanowanie zasady „hierarchii postępowania z odpadami” - Dyrektywa 2001/42/WE - Konieczność przeprowadzenia „oceny wpływu na środowisko”)
(2019/C 230/20)
Język postępowania: włoski
Sąd odsyłający
Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Verdi Ambiente e Società (VAS) — Aps Onlus, Movimento Legge Rifiuti Zero per l’Economia Circolare Aps
Strona przeciwna: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Regione Lazio, Regione Toscana, Regione Lombardia
Przy udziale: Associazione Mamme per la Salute e l’Ambiente Onlus, Comitato Donne 29 Agosto
Sentencja
1)
Zasadę „hierarchii postępowania z odpadami” wyrażoną w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy w świetle art. 13 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowania krajowego takiego jak to rozpatrywane w postępowaniu głównym, w którym kwalifikuje się spalarnie odpadów jako „strategiczne obiekty infrastruktury i instalacje o istotnym znaczeniu krajowym”, pod warunkiem że uregulowanie to jest zgodne z innymi przepisami tej dyrektywy, które ustanawiają bardziej szczegółowe obowiązki.
2)
Artykuł 2 lit. a), art. 3 ust. 1 i art. 3 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe takie jak to rozpatrywane w postępowaniu głównym, składające się z przepisów stanowiących podstawę prawną i przepisów wykonawczych, podwyższające wydajność istniejących spalarni odpadów i przewidujące utworzenie nowych instalacji tego rodzaju, wchodzi w zakres pojęcia „planów i programów” w rozumieniu tej dyrektywy, gdy może wywierać znaczący wpływ na środowisko, i powinno w związku z tym być poddane uprzednio ocenie wpływu na środowisko.
(1) Dz.U. C 268 z 30.7.2018.