7.5.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 161/37
Αναίρεση που άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2018 η HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-692/15, HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-123/18 P)
(2018/C 161/41)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (εκπρόσωπος: M. Schlingmann, Rechtsanwalt)
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
να αναιρέσει πλήρως την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-692/15, HTTS Trade Trust & Shipping GmbH κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηριζόμενου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
και να καταδικάσει το Συμβούλιο,
1.
να καταβάλει στην αναιρεσείουσα αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση ύψους 2 516 221,50 ευρώ για την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστη εξαιτίας της συμπεριλήψεώς της στον κατάλογο των προσώπων, των οντοτήτων και των φορέων στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 (1) και στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (2)·
2.
να καταβάλει στη αναιρεσείουσα τόκους υπερημερίας, υπολογιζόμενους βάσει του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης προσαυξημένου κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, από τις 17 Οκτωβρίου 2015 και μέχρι την πλήρη εξόφληση του προπαρατεθέντος στο σημείο 1 ποσού·
3.
στα δικαστικά έξοδα, ιδίως στις δαπάνες της αναιρεσείουσας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αίτησή της αναιρέσεως σε παραβίαση του δικαίου της Ένωσης από το Γενικό Δικαστήριο.
Προβάλλει, ειδικότερα, τις ακόλουθες παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης:
—
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη όσον αφορά τον χρόνο εκτιμήσεως, καθότι έλαβε υπόψη, προς όφελος του Συμβουλίου, περιστάσεις και πληροφορίες τις οποίες το Συμβούλιο προέβαλε μετά τη λήψη των παράνομων μέτρων, εν μέρει δε μόλις στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.
—
Το Γενικό Δικαστήριο συνήγαγε πεπλανημένα το συμπέρασμα ότι υπήρχαν ενδείξεις από τις οποίες καταδεικνυόταν τουλάχιστον προφανώς ότι η αναιρεσείουσα «ανήκει σε ή ελέγχεται από άλλη οντότητα [εν προκειμένω, την IRISL]». Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε λανθασμένο κριτήριο αξιολογήσεως, συνεκτίμησε κακώς πληροφορίες του Συμβουλίου που το τελευταίο ουδόλως διέθετε κατά τον χρόνο εκτιμήσεως, δεν απέδειξε τον βαθμό της (δήθεν) κυριότητας ή τον βαθμό του ελέγχου και αξιολόγησε εσφαλμένα τις ενδείξεις.
—
Το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένα συνήγαγε ότι ο κανονισμός 668/2010 (3) είναι νόμιμος όσον αφορά την αναιρεσείουσα.
—
Το Γενικό Δικαστήριο πεπλανημένα συνήγαγε ότι η ανεπαρκής αιτιολόγηση των εις βάρος της αναιρεσείουσας ληφθέντων μέτρων δεν συνεπαγόταν, καταρχήν, ευθύνη της ΕΕ, παρέλειψε δε να εξετάσει κατά πόσον συνέτρεχε προσβολή τους δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 423/2007 του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2007, σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2007, L 103, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 (ΕΕ 2010, L 281, σ. 1).
(3) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2010, L 195, σ. 25).
Full & Egal Universal Law Academy