Υπόθεση C-128/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg (Γερμανία) στις 16 Φεβρουαρίου 2018 — Ποινική διαδικασία κατά Dumitru-Tudor Dorobantu
C2682018EL1720120180216EL0023172182
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg (Γερμανία) στις 16 Φεβρουαρίου 2018 — Ποινική διαδικασία κατά Dumitru-Tudor Dorobantu
(Υπόθεση C-128/18)2018/C 268/23Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg
Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
Dumitru-Tudor Dorobantu
Έτερος μετέχων: Generalstaatsanwaltschaft Hamburg
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Ποιες είναι οι ελάχιστες απαιτήσεις σε σχέση με τις συνθήκες κρατήσεως στο πλαίσιο εφαρμογής της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ ( 1 ) με βάση το άρθρο 4 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
α.
Υφίσταται, συγκεκριμένα, βάσει του δικαίου της Ένωσης, «απόλυτο» κατώτατο όριο όσον αφορά το μέγεθος του χώρου κρατήσεως, η παραβίαση του οποίου συνιστά πάντοτε παράβαση του άρθρου 4 του Χάρτη;
i.
Έχει σημασία ως προς τον προσδιορισμό του ατομικού χώρου κρατήσεως το αν η κράτηση πραγματοποιείται σε ατομικό ή σε κοινό θάλαμο;
ii.
Πρέπει να αφαιρείται, κατά τον υπολογισμό του μεγέθους του χώρου κρατήσεως, η επιφάνεια που καταλαμβάνουν τα έπιπλα (κλίνη, φοριαμός, κλπ.);
iii.
Ποιες κατασκευαστικές προδιαγραφές είναι κρίσιμες, κατά περίπτωση, προκειμένου οι συνθήκες κρατήσεως να συνάδουν με το δίκαιο της Ένωσης; Κατά πόσον είναι σημαντική η άμεση (ή μόνον έμμεση) πρόσβαση από τον θάλαμο κρατήσεως, παραδείγματος χάρη, προς τους χώρους υγιεινής ή άλλους χώρους, καθώς και η παροχή κρύου και ζεστού νερού, η θέρμανση, ο φωτισμός, κλπ.;
β.
Κατά πόσον έχουν σημασία για την εκτίμηση αυτή τα διαφορετικά «σωφρονιστικά καθεστώτα» και συγκεκριμένα οι διαφορετικοί χρόνοι κατά τους οποίους παραμένουν ανοικτοί οι θάλαμοι κρατήσεως και η διαφορετικού βαθμού ελευθερία κινήσεως εντός του σωφρονιστικού καταστήματος;
γ.
Μπορούν να ληφθούν υπόψη –όπως έπραξε το δικάζον τμήμα στις αποφάσεις με τις οποίες επέτρεψε την έκδοση του κατηγορουμένου– και βελτιώσεις νομικής ή οργανωτικής φύσεως στο κράτος μέλος εκδόσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως (θέσπιση συστήματος εξωδικαστικής διαμεσολαβήσεως, σύσταση δικαστηρίων εκτελέσεως ποινών, κλπ.);
2)
Σε ποια κριτήρια πρέπει να στηρίζεται η εκτίμηση των συνθηκών κρατήσεως από απόψεως θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ένωσης; Κατά πόσον επηρεάζουν τα κριτήρια αυτά την ερμηνεία του «πραγματικού κινδύνου» κατά την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Aranyosi και Căldăraru;
α.
Είναι οι δικαστικές αρχές του κράτους μέλους εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως αρμόδιες να ελέγξουν διεξοδικώς τις συνθήκες κρατήσεως στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος ή οι αρχές αυτές πρέπει να περιορίζονται σε «έλεγχο τυπικών στοιχείων»;
β.
Σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει, κατά την απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, ότι υφίστανται «απόλυτες» επιταγές με βάση το δίκαιο της Ένωσης όσον αφορά τις συνθήκες κρατήσεως: πρέπει να θεωρηθεί ότι αποκλείεται οποιαδήποτε στάθμιση όταν δεν πληρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις, υπό την έννοια ότι σε τέτοια περίπτωση συντρέχει πάντοτε «πραγματικός κίνδυνος» ο οποίος αποκλείει την έκδοση, ή μήπως δύναται το κράτος μέλος εκτελέσεως του εντάλματος να προβεί σε σχετική στάθμιση; Μπορούν, στο πλαίσιο της εν λόγω σταθμίσεως, να ληφθούν υπόψη στοιχεία όπως η διασφάλιση της δικαστικής συνδρομής εντός της Ένωσης, η λειτουργικότητα του ευρωπαϊκού ποινικού δικαίου ή οι αρχές της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και της αμοιβαίας αναγνωρίσεως;
( 1 ) Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ 2002, L 190, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy