Υπόθεση C-257/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) στις 13 Απριλίου 2018 — M. Güler κατά Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) στις 13 Απριλίου 2018 — M. Güler κατά Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
(Υπόθεση C-257/18)
2018/C 276/19Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδικήΑιτούν δικαστήριο
Centrale Raad van Beroep
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Εκκαλών: M. Güler
Εφεσίβλητο: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Μπορεί Τούρκος υπήκοος ο οποίος εντάχθηκε στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους, απέκτησε την ιθαγένεια αυτού του κράτους μέλους χωρίς να παραιτηθεί από την τουρκική ιθαγένειά του και στη συνέχεια παραιτήθηκε αυτοβούλως από την ιθαγένεια αυτού του κράτους μέλους υποδοχής και, κατά συνέπεια, από την ιθαγένεια της Ένωσης να επικαλεστεί το άρθρο 6 της αποφάσεως 3/80 ( 1 ) για να αποφύγει την εφαρμογή της προϋποθέσεως κατοικίας που προβλέπεται στον TW ( 2 );
2)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, σε ποιο χρονικό σημείο πρέπει αυτός ο Τούρκος υπήκοος να πληροί την προϋπόθεση της μη κατοχής της ιθαγένειας της Ένωσης, ώστε να αντλήσει αξιώσεις από το άρθρο 6 της αποφάσεως 3/80: ήδη κατά τον χρόνο αναχωρήσεως από το κράτος μέλος υποδοχής ή απλώς κατά τον μεταγενέστερο χρόνο κατά τον οποίο πρέπει να καταβληθεί στην αλλοδαπή το επίδομα που πρόκειται να εξαχθεί;
3)
Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3/80 την έννοια ότι Τούρκος υπήκοος ο οποίος κατά τον χρόνο επαναπατρισμού στην Τουρκία είχε ακόμη την ιθαγένεια κράτους μέλους, αλλά παραιτήθηκε από αυτήν αυτοβούλως σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο, δεν δύναται να στερηθεί, από του τελευταίου αυτού χρονικού σημείου, την αξίωση χορηγήσεως ειδικού, μη ανταποδοτικού τύπου, επιδόματος το οποίο σκοπεί στην εξασφάλιση ενός ελάχιστου εισοδήματος βάσει του κατώτατου κοινωνικού εισοδήματος που ισχύει στο εν λόγω κράτος μέλος, για τον μοναδικό λόγο ότι ο υπήκοος αυτός κατοικεί στην Τουρκία, ακόμη και εάν, μέχρι τη στιγμή της αναχωρήσεως από το εν λόγω κράτος μέλος, δεν μπορούσε να αξιώσει την καταβολή του ειδικού αυτού επιδόματος, επειδή τότε δεν πληρούνταν ακόμη οι προϋποθέσεις για τη χορήγησή του;
( 1 ) Απόφαση 3/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, περί της εφαρμογής των καθεστώτων κοινωνικής ασφαλίσεως των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζόμενους και στα μέλη των οικογενειών τους (ΕΕ 1983, C 110, σ. 60).
( 2 ) Wet van 6 november 1986, houdende verlening van toeslagen tot het relevante sociaal minimum aan uitkeringsgerechtigden op grond van de Werkloosheidswet, de Ziektewet, de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen (toeslagenwet) (νόμος της 6ης Νοεμβρίου 1986 για την παροχή συμπληρωματικών επιδομάτων μέχρι του αντίστοιχου ελάχιστου ορίου διαβίωσης σε δικαιούχους παροχών δυνάμει του νόμου περί ανεργίας, του νόμου περί ασφαλίσεως ασθενείας, του γενικού νόμου περί ανικανότητας προς εργασία, του νόμου περί ασφαλίσεως κατά της ανικανότητας προς εργασία και του νόμου περί ανικανότητας προς εργασία του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων [νόμος περί συμπληρωματικών παροχών]).