Υπόθεση C-269/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 19 Απριλίου 2018 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie κατά J και S, και C κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
C2762018EL1620120180419EL0024162172
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 19 Απριλίου 2018 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie κατά J και S, και C κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
(Υπόθεση C-269/18)2018/C 276/24Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Raad van State
Διάδικοι στις υποθέσεις της κύριας δίκης
Αναιρεσείοντες: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, J, S
Αναιρεσίβλητοι: C, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Στην περίπτωση που αποφαινόμενη αρχή απέρριψε αίτηση διεθνούς προστασίας ως προδήλως αβάσιμη κατά την έννοια του άρθρου 46, παράγραφος 6, στοιχείο α', της οδηγίας 2013/32/ΕΕ ( 1 ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (αναδιατύπωση), και βάσει του εθνικού δικαίου η δικαστική προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής δεν έχει αυτόματο ανασταλτικό αποτέλεσμα, πρέπει το άρθρο 46, παράγραφος 6, της οδηγίας αυτής να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απλώς και μόνον η υποβολή αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων έχει ως αποτέλεσμα ότι ο αιτών δεν διαμένει πλέον παράνομα στο έδαφος του συγκεκριμένου κράτους μέλους, κατά την έννοια του άρθρου 3 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ ( 2 ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, και ως εκ τούτου αυτός εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2013/33/ΕΕ ( 3 ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (αναδιατύπωση);
2)
Έχει σημασία για την απάντηση στο πρώτο ερώτημα το ότι το εθνικό δίκαιο –λαμβανομένης υπόψη της αρχής της μη επαναπροωθήσεως– προβλέπει ότι ο αιτών δεν θα απομακρυνθεί πριν δικαστική αρχή ορίσει, κατόπιν αιτήματος, ότι δεν πρέπει να αναμένεται η έκβαση της προσφυγής κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της αιτήσεως διεθνούς προστασίας;
( 1 ) ΕΕ 2013, L 180, σ. 60.
( 2 ) ΕΕ 2008, L 348, σ. 98.
( 3 ) ΕΕ 2013, L 180, σ. 96.
Full & Egal Universal Law Academy