Υπόθεση C-313/18: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Svea hovrätt (Σουηδία) στις 9 Μαΐου 2018 — Dacom Limited κατά IPM Informed Portfolio Management AB
C2682018EL2510120180509EL0031251262
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Svea hovrätt (Σουηδία) στις 9 Μαΐου 2018 — Dacom Limited κατά IPM Informed Portfolio Management AB
(Υπόθεση C-313/18)2018/C 268/31Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
Αιτούν δικαστήριο
Svea hovrätt
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Εκκαλούσα: Dacom Limited
Εφεσίβλητη: IPM Informed Portfolio Management AB
Προδικαστικά ερωτήματα
1.1
Βάσει ποιων κριτηρίων κρίνεται το εάν το υλικό αποτελεί προπαρασκευαστικό υλικό σχεδιασμού υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/24/ΕΚ ( 1 ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, για τη νομική προστασία των προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών; Δύνανται τα έγγραφα τα οποία καθορίζουν τις απαιτήσεις σχετικά με τις λειτουργίες που πρέπει να επιτελεί και το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτυγχάνει ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικών υπολογιστών, για παράδειγμα οι αναλυτικές περιγραφές των επενδυτικών αρχών ή τα μοντέλα κινδύνου για τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων των εφαρμοζόμενων από το πρόγραμμα μαθηματικών τύπων, να αποτελούν προπαρασκευαστικό υλικό σχεδιασμού;
1.2
Πρέπει το υλικό, προκειμένου να αποτελεί προπαρασκευαστικό υλικό σχεδιασμού υπό την έννοια της οδηγίας, να είναι τόσο πλήρες και αναλυτικό ώστε στην πράξη να μην απαιτούνται αυτοτελείς επιλογές εκ μέρους του υπευθύνου για την κατάρτιση του κώδικα του προγράμματος ηλεκτρονικών υπολογιστών;
1.3
Το αποκλειστικό δικαίωμα στο προπαρασκευαστικό υλικό σχεδιασμού υπό την έννοια της οδηγίας συνεπάγεται ότι το πρόγραμμα ηλεκτρονικών υπολογιστών, το οποίο αποτελεί αποτέλεσμα του προπαρασκευαστικού υλικού σχεδιασμού, πρέπει να θεωρείται ως προσαρμογή του προπαρασκευαστικού υλικού σχεδιασμού και, ως εκ τούτου, ως εξαρτώμενο έργο από τη σκοπιά των πνευματικών δικαιωμάτων (άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2009/24/ΕΚ), ή μήπως ότι το προπαρασκευαστικό υλικό σχεδιασμού και το λογισμικό πρέπει να θεωρούνται ως διαφορετικές μορφές εκφράσεως ενός και του αυτού έργου, ή, τέλος, ότι αποτελούν δύο ανεξάρτητα έργα;
2.1
Δύναται ένας σύμβουλος ο οποίος είναι υπάλληλος άλλης εταιρίας, έχει όμως εργασθεί επί σειρά ετών για τον ίδιο πελάτη και, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ή σύμφωνα με τις οδηγίες του πελάτη, έχει δημιουργήσει ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικών υπολογιστών, να θεωρηθεί ότι είναι υπάλληλος [της εταιρίας που εμφανίζεται ως πελάτης] για τους σκοπούς του άρθρου 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 2009/24/ΕΚ;
2.2
Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να εκτιμηθεί η τυχόν υπαλληλική ιδιότητα για τους σκοπούς της εν λόγω διατάξεως;
3.1
Το άρθρο 11 της οδηγίας 2004/48/ΕΚ ( 2 ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας έχει την έννοια ότι πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, ακόμη και στην περίπτωση που ο ενάγων είναι δικαιούχος του επίμαχου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας από κοινού με τον διάδικο εναντίον του οποίου στρέφονται τα ασφαλιστικά μέτρα;
3.2
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 3.1, διαφοροποιείται το συμπέρασμα εάν το αποκλειστικό δικαίωμα αφορά πρόγραμμα ηλεκτρονικών υπολογιστών που δεν έχει διατεθεί σε τρίτους ή στο ευρύ κοινό, αλλά χρησιμοποιείται από τον συνδικαιούχο αποκλειστικά στο πλαίσιο της δικής του επιχειρήσεως;
( 1 ) EE L 111, σ. 16.
( 2 ) EE 2004, L 157, σ. 45.
Full & Egal Universal Law Academy