11.2.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 54/10
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Riigikohus (Εσθονία) στις 29 Νοεμβρίου 2018 — H. K. κατά Prokuratuur
(Υπόθεση C-746/18)
(2019/C 54/13)
Γλώσσα διαδικασίας: η εσθονική
Αιτούν δικαστήριο
Riigikohus
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείουσα: H. K.
Έτερος μετέχων στη διαδικασία: Prokuratuur [εισαγγελική αρχή]
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Έχει το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, υπό το φως των άρθρων 7, 8, 11 και 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας η πρόσβαση κρατικών αρχών σε δεδομένα τα οποία παρέχουν τη δυνατότητα να διαπιστωθεί ο τόπος αφετηρίας και προορισμού, η ημερομηνία, η ώρα και η διάρκεια, το είδος της υπηρεσίας επικοινωνιών, ο τερματικός εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε και η θέση στην οποία χρησιμοποιήθηκε τερματικός εξοπλισμός κινητής τηλεφωνίας σε σχέση με επικοινωνία του υπόπτου μέσω σταθερού ή κινητού τηλεφώνου αποτελεί τόσο σοβαρή επέμβαση στα κατοχυρούμενα στα ως άνω άρθρα του Χάρτη θεμελιώδη δικαιώματα ώστε η πρόσβαση αυτή να πρέπει να περιορίζεται, όσον αφορά την πρόληψη, διερεύνηση, διαπίστωση και δίωξη ποινικών αδικημάτων, στην καταπολέμηση της βαριάς εγκληματικότητας, ανεξαρτήτως του χρονικού διαστήματος το οποίο αφορούν τα διατηρούμενα δεδομένα στα οποία έχουν πρόσβαση οι κρατικές αρχές;
2)
Έχει το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ, βάσει της αρχής της αναλογικότητας όπως εκφράζεται στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 2ας Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση C-207/16, σκέψεις 55 έως 57, την έννοια ότι εάν ο όγκος των κατά το πρώτο ερώτημα δεδομένων στα οποία έχουν πρόσβαση οι κρατικές αρχές (τόσο όσον αφορά το είδος των δεδομένων όσο και τη χρονική τους έκταση) δεν είναι μεγάλος, η επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα την οποία η πρόσβαση αυτή συνεπάγεται μπορεί να δικαιολογείται από τον σκοπό της πρόληψης, διερεύνησης, διαπίστωσης και δίωξης ποινικών αδικημάτων γενικώς και ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος των δεδομένων στα οποία έχουν πρόσβαση οι κρατικές αρχές τόσο πιο σοβαρά πρέπει είναι τα ποινικά αδικήματα στην καταπολέμηση των οποίων στοχεύει η επέμβαση;
3)
Σημαίνει η διαλαμβανόμενη στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 21ης Δεκεμβρίου 2016 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-203/15 και C-698/15, σημείο 2 του διατακτικού, απαίτηση κατά την οποία η πρόσβαση των αρμοδίων κρατικών αρχών στα δεδομένα υπόκειται στον προηγούμενο έλεγχο δικαστηρίου ή ανεξάρτητης διοικητικής αρχής ότι το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η εισαγγελική αρχή, η οποία διευθύνει την ανακριτική διαδικασία και στο πλαίσιο αυτό υποχρεούται κατά νόμο να ενεργεί ανεξάρτητα και υπόκειται μόνο στον νόμο, διερευνά δε κατά την ανακριτική διαδικασία τόσο τις επιβαρυντικές όσο και τις ελαφρυντικές για τον κατηγορούμενο περιστάσεις αλλά εν συνεχεία κατά την ένδικη διαδικασία αποτελεί την κατηγορούσα αρχή, μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητη διοικητική αρχή;
(1) Οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (ABl. 2002, L 201, σ. 37).