12.3.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 94/29
Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2018 — easyJet Airline κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-8/18)
(2018/C 094/39)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: easyJet Airline Co. Ltd (Λούτον, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: P. Willis, Solicitor, και E. Μπουρτζάλας, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2017/1861 (1) της Επιτροπής στο σύνολό της και, εν πάση περιπτώσει, καθόσον αφορά την φερόμενη ως παράνομη κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα, και
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση βαρύνεται με πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως περί τα πράγματα και περί το δίκαιο, όσον αφορά το συμπέρασμα ότι οι φορείς εκμεταλλεύσεως των αερολιμένων ενήργησαν ως απλοί «μεσάζοντες» της Περιφέρειας της Σαρδηνίας και, επομένως, ότι η χρηματοδότηση την οποία χορήγησαν στην προσφεύγουσα περιελάμβανε κρατικούς πόρους και ήταν καταλογιστέα στο κράτος.
2.
Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση βαρύνεται με πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως περί τα πράγματα και περί το δίκαιο όσον αφορά το συμπέρασμα ότι η χρηματοδότηση που χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα από τους φορείς εκμεταλλεύσεως των αερολιμένων τής εξασφάλισε αθέμιτο πλεονέκτημα και, ιδίως, ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα την αρχή του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς.
3.
Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση βαρύνεται με πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα και περί το δίκαιο όσον αφορά το συμπέρασμα ότι η χρηματοδότηση των οικείων αεροπορικών εταιριών στρεβλώνει ή απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό και επηρεάζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο.
4.
Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση βαρύνεται με πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα και περί το δίκαιο όσον αφορά το συμπέρασμα ότι η ενίσχυση που η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα δεν μπορούσε να επιτραπεί ως συμβατή με την εσωτερική αγορά βάσει μίας εκ των εξαιρέσεων του άρθρου 107, παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
5.
Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση βαρύνεται με πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα και περί το δίκαιο, καθόσον η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα είχε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι οι συμφωνίες της με τους φορείς εκμεταλλεύσεως των αερολιμένων δεν περιελάμβαναν κρατική ενίσχυση.
6.
Με τον έκτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση βαρύνεται με ελλιπή αιτιολογία όσον αφορά τόσον: (α) το συμπέρασμα ότι οι φορείς εκμεταλλεύσεως των αερολιμένων ενήργησαν ως απλοί «μεσάζοντες» της Περιφέρειας της Σαρδηνίας και ότι, επομένως, η χρηματοδότηση που χορήγησαν στην προσφεύγουσα περιελάμβανε κρατικούς πόρους και ήταν καταλογιστέα στο κράτος, και β) την εφαρμογή της αρχής του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς με σκοπό να αποδειχθεί ότι η προσφεύγουσα αποκόμισε αθέμιτο πλεονέκτημα.
(1) Απόφαση (ΕΕ) 2017/1861 της Επιτροπής, της 29ης Ιουλίου 2016, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA33983 (2013/C) (πρώην 2012/NN) (πρώην 2011/N) — Ιταλία — Αποζημίωση των αερολιμένων της Σαρδηνίας για υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας (ΥΓΟΣ) (ΕΕ 2017, L 268, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy