26.3.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 112/38
Προσφυγή-αγωγή της 25ης Ιανουαρίου 2018 — VF κατά ΕΚΤ
(Υπόθεση T-39/18)
(2018/C 112/49)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγων-ενάγων: VF (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)
Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
—
να ακυρώσει την έκθεση αξιολογήσεώς του για το έτος 2016, καθώς και την ετήσια αναθεώρηση των μισθών και των πριμ (στο εξής: ASBR), με ημερομηνία 24 Μαΐου 2017, που του κοινοποιήθηκαν αυθημερόν·
—
να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 13ης Σεπτεμβρίου 2017 περί απορρίψεως του αιτήματός του να επανεξεταστεί η έκθεση αξιολογήσεώς του για το 2016 και η ASBR·
—
να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 20ής Δεκεμβρίου 2017, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017, και με την οποία απερρίφθη η διοικητική ένσταση που άσκησε κατά της εκθέσεως αξιολογήσεώς του για το 2016 και κατά της ASBR·
—
να ακυρώσει την απόφαση της 6ης Μαρτίου 2017 περί μη μετατροπής της συμβάσεώς του·
—
να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 4ης Ιουλίου 2017 περί απορρίψεως του αιτήματός του να επανεξεταστεί η απόφαση περί μη μετατροπής της συμβάσεώς του·
—
να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 15ης Νοεμβρίου 2017, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2017, και με την οποία απερρίφθη η διοικητική ένσταση που άσκησε κατά της μη μετατροπής της συμβάσεώς του·
—
να υποχρεώσει την καθής-εναγομένη να αποκαταστήσει την υλική ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων· και
—
να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά του έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τους ακόλουθους λόγους.
1.
Όσον αφορά την απόφαση περί μη μετατροπής:
—
παράνομος χαρακτήρας της πολιτικής περί μετατροπής των συμβάσεων: παράβαση του άρθρου 10, στοιχείο γ', των Όρων Απασχολήσεως Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (στο εξής: ΟΑΠ) και του άρθρου 2.0 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως (ΚΥΚ) και παράβαση της ιεραρχίας των κανόνων.
—
παράνομος χαρακτήρας του άρθρου 10, στοιχείο γ', ΟΑΠ και του άρθρου 2.0 ΚΥΚ, τα οποία αντίκεινται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ της 28ης Ιουνίου 1999 (1) σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, καθώς και της αιτιολογικής σκέψεως 6 της συμφωνίας πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP.
—
η απόφαση περί μη μετατροπής της συμβάσεως ελήφθη βάσει παράνομης εκθέσεως αξιολογήσεως και παράνομων αποφάσεων για την ΑSBR.
2.
Όσον αφορά την έκθεση αξιολογήσεως:
—
Διαδικαστικές πλημμέλειες και έλλειψη διαλόγου.
—
Παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και του καθήκοντος αρωγής, και έλλειψη ενημερώσεως.
—
Πολλαπλή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
3.
Όσον αφορά την απόφαση για το ASBR:
—
Παράνομος χαρακτήρας των κατευθυντήριων γραμμών περί ASBR, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
—
Έλλειψη παροχής οφειλόμενων διευκρινίσεων όσον αφορά το πλαίσιο της αποφάσεως αναφορικά με την επιβράβευση μισθού του προσφεύγοντος-ενάγοντος, έλλειψη διαφάνειας και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
—
Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
(1) Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43) (ΕΕ 1999, L 175, σ. 43).
Full & Egal Universal Law Academy