30.4.2018
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 152/47
Skarga wniesiona w dniu 27 lutego 2018 r. – adidas International Trading i in. / Komisja
(Sprawa T-130/18)
(2018/C 152/57)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: adidas International Trading BV (Amsterdam, Niderlandy) oraz 27 innych skarżących (przedstawiciele: E. Vermulst oraz J. Cornelis, lawyers)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania strony skarżącej
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/2232 z dnia 4 grudnia 2017 r. nakładającego ponownie ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu oraz wyprodukowanych przez niektórych producentów eksportujących w Chińskiej Republice Ludowej i Wietnamie oraz wykonującego wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawach połączonych C-659/13 i C-34/14 (Dz.U. 2017 L 319, s. 30); oraz
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy, zgodnie z którym Komisja nie ma uprawnień legislacyjnych umożliwiających przyjęcie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/2232 (1).
2.
Zarzut drugi, zgodnie z którym ponowne wszczęcie zakończonego postępowania w sprawie obuwia oraz retroaktywne nałożenie cła antydumpingowego, które wygasło w drodze rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/2232:
—
jest pozbawione podstawy prawnej, oparte na oczywistym błędzie w ocenie przy stosowaniu art. 266 TFUE i rozporządzenia (UE) nr 2016/1036 (2) oraz narusza art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 2016/1036;
—
jest niezgodne z zasadami ochrony uzasadnionych oczekiwań, pewności prawa i niedziałania prawa wstecz w zakresie w jakim dotyczą one strony skarżącej; oraz
—
jest oparte na błędnym zastosowaniu art. 266 TFUE, stanowi nadużycie władzy przez Komisję oraz narusza art. 5 ust. 4 TUE.
3.
Zarzut trzeci, zgodnie z którym retroaktywne nałożenie cła antydumpingowego na dostawców skarżących, co uniemożliwiło zwrot cła skarżącym, narusza zasadę niedyskryminacji.
4.
Zarzut czwarty, zgodnie z którym Komisja nadużyła władzy przy przeprowadzaniu oceny wniosków dostawców skarżących o traktowanie na zasadach rynkowych i o indywidualne traktowanie oraz naruszyła zasadę niedyskryminacji.
5.
Zarzut piąty, zgodnie z którym dokonana przez Komisję ocena dotycząca przedsiębiorstw wymienionych w załączniku III i VI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/2232 oraz nakazanie oddalenia wniosków o zwrot cła antydumpingowego z tytułu przywozu dokonanego przez te przedsiębiorstwa oparte jest na oczywistym błędzie w ocenie, błędnym zastosowaniu art. 266 TFUE oraz stanowi naruszenie obowiązku staranności i dobrej administracji.
(1) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2232 z dnia 4 grudnia 2017 r. nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu oraz wyprodukowanych przez niektórych producentów eksportujących w Chińskiej Republice Ludowej i Wietnamie oraz wykonujące wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawach połączonych C-659/13 i C-34/14 (Dz.U. 2017 L 319, s. 30).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016 L 176, s. 21).
Full & Egal Universal Law Academy