14.5.2018
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 166/36
Skarga wniesiona w dniu 1 marca 2018 r. – APG Intercon i in. / Rada i in.
(Sprawa T-147/18)
(2018/C 166/46)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: APG Intercon Ltd (Nikozja, Cypr) i 147 innych [przedstawiciele: adwokaci A. Markides, K. Scordis, A. Gavrielides, C. Velaris, C. Velaris, A. Robertson, QC (Queen’s Counsel) i G. Rothschild, barrister]
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Europejski Bank Centralny, Eurogrupa (reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej) oraz Unia Europejska (reprezentowana przez Komisję Europejską)
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
zasądzenie od pozwanych na rzecz skarżących kwot wskazanych w załączonym do skargi wykazie, powiększonych o odsetki naliczane od dnia 26 marca 2013 r. do dnia wydania wyroku przez Sąd, z tytułu odszkodowania za szkody poniesione w wyniku decyzji Eurogrupy dotyczących uporządkowanej likwidacji Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (zwanego dalej „Laiki Bank”), umorzenia lub konwersji długu (bail-in) Bank of Cyprus Public Company Limited (zwanego dalej „Bank of Cyprus”) oraz zbycia aktywów i oddziałów rzeczonych banków w Grecji lub w wyniku udzielenia awaryjnego wsparcia płynnościowego (ELA) na rzecz Laiki Bank za zgodą Europejskiego Banku Centralnego i późniejszego przeniesienia, pod kierownictwem Europejskiego Banku Centralnego, odnośnego zobowiązania na Bank of Cyprus;
lub, ewentualnie:
—
uznanie, że pozwani ponoszą odpowiedzialność pozaumowną, i określenie procedury celem ustalenia rzeczywistej, możliwej do pokrycia straty poniesionej przez skarżących;
i w każdym wypadku:
—
obciążenie pozwanych poniesionymi przez skarżących kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi skarżący podnoszą dwa zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia podstawowej zasady równego traktowania i niedyskryminacji:
—
wskutek środków przyjętych przez instytucje Unii Europejskiej doszło do niezgodnej z prawem dyskryminacji pomiędzy wierzycielami Laiki Bank lub pomiędzy wierzycielami Bank of Cyprus;
—
rzeczone naruszenia były wystarczająco poważne, jako że instytucje przekroczyły w sposób oczywisty i poważny granice przysługujących im uprawnień dyskrecjonalnych; oraz
—
pomiędzy naruszeniami i poniesioną przez skarżących szkodą istnieje związek przyczynowy.
2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia podstawowej zasady ochrony praw własności:
—
wskutek środków przyjętych przez instytucje Unii Europejskiej deponenci będący stroną skarżącą zostali pozbawieni ich praw własności;
—
deponenci będący stroną skarżącą nie otrzymali godziwej rekompensaty za poniesioną przez nich stratę, co narusza podstawową zasadę ochrony praw własności;
—
rzeczone naruszenia były wystarczająco poważne, jako że instytucje przekroczyły w sposób oczywisty i poważny granice przysługujących im uprawnień dyskrecjonalnych; oraz
—
pomiędzy naruszeniami i poniesioną przez skarżących szkodą istnieje związek przyczynowy.
Full & Egal Universal Law Academy