5.8.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 263/49
Προσφυγή της 24ης Ιουνίου 2019 — VK κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-151/18)
(2019/C 263/56)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγων: VK (εκπρόσωπος: K. Lara, δικηγόρος)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/141 του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2018, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/72/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της καταστάσεως στην Τυνησία (ΕΕ 2018, L 25, σ. 38) και την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2019/135 του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2019, για την τροποποίηση της αποφάσεως 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της καταστάσεως στην Τυνησία (ΕΕ 2019, L 25, σ. 23), καθόσον οι αποφάσεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση των άρθρων 31, 46 και 55 της Συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ο προσφεύγων υποστηρίζει συναφώς ότι, κατά τις διατάξεις αυτές, ασφαλιστικό μέτρο περί δεσμεύσεως και δημεύσεως πρέπει να βασίζεται είτε σε απόφαση του αιτούντος κράτους μέλους, είτε σε έκθεση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών καταρτισθείσα από το ίδιο το αιτούν κράτος και συνοδευόμενη από περιγραφή των μέτρων των οποίων ζητείται η λήψη. Κατά τον προσφεύγοντα, όμως, τα περιοριστικά μέτρα διατάχθηκαν και εν συνεχεία διατηρήθηκαν σε ισχύ χωρίς να έχουν εκτεθεί, έστω και συνοπτικώς, τα προσαπτόμενα στον προσφεύγοντα πραγματικά περιστατικά. Επιπλέον, η Τυνησία δεν ζητεί τη διατήρηση σε ισχύ των προσβαλλομένων περιοριστικών μέτρων.
2.
Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον έκρινε ότι δεν υπέχει υποχρέωση να λάβει υπόψη τα στοιχεία που ο προσφεύγων προσκόμισε και τα επιχειρήματα που αυτός ανέπτυξε, ούτε να διενεργήσει συμπληρωματικούς ελέγχους στις τυνησιακές αρχές, παρότι τα εν λόγω στοιχεία και επιχειρήματα μπορούσαν να εγείρουν εύλογες αμφιβολίες σχετικά με την αξιοπιστία των στοιχείων που παρασχέθηκαν.
3.
Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους του Συμβουλίου, καθόσον αυτό συνέπραξε με τις τυνησιακές αρχές, αποκλειστικός σκοπός των οποίων είναι να δικαιολογήσουν την ιδιαιτέρως άδικη και παράνομη υφαρπαγή των περιουσιακών στοιχείων του προσφεύγοντος ενώ αυτός δεν ήταν σε θέση να προασπίσει τα συμφέροντά του και δεν είχε δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής.