Υπόθεση T-186/18: Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2018 — Abaco Energy κ.λπ. κατά Επιτροπής
C2212018EL2810120180314EL0035281292
Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2018 — Abaco Energy κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-186/18)2018/C 221/35Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες: Abaco Energy, SA (Μαδρίτη, Ισπανία) και 1660 λοιποί (εκπρόσωποι: P. Holtrop, P. Kuypers και M. de Wit, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2017) 7384 τελικό, της 10ης Νοεμβρίου 2017, στην υπόθεση SA.40348 (2015/NN) περί μέτρων στηρίξεως για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, από συμπαραγωγή και από απόβλητα ( 1 )·
—
να διατάξει την Επιτροπή να προβεί σε χωριστές αξιολογήσεις για το προηγούμενο και για το ισχύον καθεστώς, σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως επιδείξεως επιμέλειας την οποία υπέχει η Επιτροπή.
—
Η Επιτροπή έχει καθήκον πλήρους εκπληρώσεως των υποχρεώσεων που υπέχει βάσει των Συνθηκών. Η Επιτροπή είχε την απαραίτητη ευκαιρία και πληροφόρηση καθώς και τους απαραίτητους πόρους προκειμένου να αξιολογήσει το προηγούμενο καθεστώς ως μέρος της αξιολογήσεώς της κατά την έκδοση της αποφάσεως και όπως επέβαλε ο νόμος. Η Επιτροπή, κατά παράβαση των απαιτουμένων βάσει των Συνθηκών, δεν εκπλήρωσε την υποχρέωση αυτή καθόσον δεν προέβη σε αυτοτελή αξιολόγηση του προηγούμενου καθεστώτος.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα.
—
Η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί τα πράγματα καθόσον διαπίστωσε ότι το προηγούμενο καθεστώς απορροφήθηκε από το ισχύον. Προκύπτει προδήλως ότι ουδεμία απορρόφηση έλαβε χώρα και ότι, αντιθέτως, κατά το κρίσιμο για τη διαφορά χρονικό διάστημα υπήρχαν δύο εντελώς χωριστά καθεστώτα, καθένα από τα οποία απαιτούσε τη δική του αξιολόγηση προκειμένου να διαπιστωθεί συμμόρφωση με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο.
—
Η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς τις, εν προκειμένω κρίσιμες, δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές της και παραβίασε, ως εκ τούτου, το δίκαιο της Ένωσης. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή έκρινε ότι, επειδή, κατά την άποψή της, υπήρχε απορρόφηση του προηγούμενου καθεστώτος από το ισχύον, δεν ήταν αναγκαία η αξιολόγηση του προηγούμενου καθεστώτος. Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, κρίνοντας τούτο, παραβίασε το δίκαιο της Ένωσης.
4.
Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ανεπαρκής αιτιολογία.
—
Η Επιτροπή δεν παρέθεσε επαρκείς λόγους που να δίνουν τη δυνατότητα στους προσφεύγοντες να κατανοήσουν πού στηρίχτηκε η απόφαση που εξέδωσε. Από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς (i) οι λόγοι βάσει των οποίων η Επιτροπή έκρινε ότι το προηγούμενο καθεστώς απορροφήθηκε από το ισχύον, και (ii) η βάση σύμφωνα με την οποία η απορρόφηση καθεστώτος από άλλο αποκλείει την ανάγκη αξιολογήσεως του πρώτου καθεστώτος ως προς τη συμμόρφωση με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. Τα ανωτέρω ήταν και τα δύο βασικά πορίσματα που οδήγησαν στη λήψη της αποφάσεως από την Επιτροπή. Ακολούθως, οι προσφεύγοντες στερήθηκαν το θεμελιώδες δικαίωμά τους κοινοποιήσεως αποφάσεως που τους επιτρέπει να κατανοήσουν πώς και γιατί η Επιτροπή κατέληξε στα συμπεράσματα που διατυπώνονται στην απόφαση.
5.
Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται κατάχρηση εξουσίας και παραβίαση του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.
—
Βάσει του άρθρου 41, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Επιτροπή υπέχει υποχρέωση να λάβει υπόψη με αμερόληπτο και δίκαιο τρόπο τα κρίσιμα για την επίμαχη απόφαση συμφέροντα των προσφευγόντων. Η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αυτή προτάσσοντας κατά τρόπο αδικαιολόγητο τα συμφέροντα της Επιτροπής και της Ισπανίας.
6.
Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
—
Η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τα συμφέροντα των προσφευγόντων, καθόσον δεν προέβη σε αυτοτελή αξιολόγηση του προηγούμενου καθεστώτος, και παραβίασε, ως εκ τούτου, την αρχή της αναλογικότητας.
( 1 ) ΕΕ 2017, C 442, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy