14.5.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 166/44
Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2018 — Diusa Rendering και Assograssi κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-201/18)
(2018/C 166/56)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες: Diusa Rendering Srl (Piacenza, Ιταλία), Assograssi — Associazione Nazionale Produttori Grassi e Proteine Animali (Buccinasco, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Moretto, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει από τον κανονισμό 1069/2009, τον κανονισμό 178/2001 και τον κανονισμό 999/2001, καθώς και από τις γενικές αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας, καθώς παρέλειψε να υποβάλει σε ψηφοφορία στην κανονιστική επιτροπή, κατ’ εφαρμογήν της διαδικασίας του άρθρου 5α της αποφάσεως 1999/[468]/ΕΚ, σχέδιο μέτρων για την επανεξέταση της απαγορεύσεως των εξαγωγών οργανικών λιπασμάτων και βελτιωτικών εδάφους που προέρχονται από ύλες της κατηγορίας 2, η οποία εξακολουθεί να προβλέπεται στο άρθρο 43, παράγραφος 3, του κανονισμού 1069/2009·
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, ενώ έως το 2011 επιτρεπόταν η εξαγωγή σε τρίτες χώρες οργανικών λιπασμάτων και βελτιωτικών εδάφους (ΟΛΒ) που προέρχονται από υποπροϊόντα ζωικής προελεύσεως της κατηγορίας 2 (και/ή 3), με μόνη εξαίρεση την απαγόρευση εξαγωγών ΟΛΒ που περιέχουν μεταποιημένες ζωικές πρωτεΐνες (ΜΖΠ) προελεύσεως μηρυκαστικών, κατόπιν της ενάρξεως ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 1069/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, περί υγειονομικών κανόνων για ζωικά υποπροϊόντα και παράγωγα προϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 (κανονισμός για τα ζωικά υποπροϊόντα) (ΕΕ 2009, L 300, σ. 1), και της παραλείψεως της Επιτροπής να θεσπίσει τις αναγκαίες εκτελεστικές διατάξεις, η εξαγωγή σε τρίτες χώρες ΟΛΒ που προέρχονται από ύλες της κατηγορίας 2 εξακολουθεί να απαγορεύεται. Η απαγόρευση αυτή εξακολουθεί να έχει εφαρμογή παρότι σχεδόν όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης έχουν πλέον χαρακτηριστεί ως χώρες με αμελητέο κίνδυνο για ΣΕΒ και παρά το γεγονός ότι το διεθνές πρότυπο που καθορίζεται από το Διεθνές Γραφείο Επιζωοτιών (ΔΓΕ) δεν προβλέπει αντίστοιχη απαγόρευση για τα ΟΛΒ από χώρες που έχουν λάβει τον χαρακτηρισμό αυτό.
Επιπλέον, κατά τις προσφεύγουσες, ενώ απαγορεύει την εξαγωγή ΟΛΒ που προέρχονται από ύλες της κατηγορίας 2), ακόμη και αν προέρχονται από κράτη μέλη με αμελητέο κίνδυνο για ΣΕΒ, η Ένωση επιτρέπει την εμπορία και τη χρήση των προϊόντων αυτών εντός του εδάφους της· κατ’ αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζει, στην πραγματικότητα, ότι τα ΟΛΒ που προέρχονται από ύλες της κατηγορίας 2 που παράγονται σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κανονισμού 1069/2009 και του κανονισμού (ΕΕ) 142/2011 της Επιτροπής, της 25ης Φεβρουαρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί υγειονομικών κανόνων για ζωικά υποπροϊόντα και παράγωγα προϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο και για την εφαρμογή της οδηγίας 97/78/ΕΚ του Συμβουλίου όσον αφορά ορισμένα δείγματα και τεμάχια που εξαιρούνται από κτηνιατρικούς ελέγχους στα σύνορα οι οποίοι αναφέρονται στην εν λόγω οδηγία (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ 2011, L 54, σ. 1), δεν ενέχουν κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και την υγεία των ζώων.
Κατά τις προσφεύγουσες, ενώ επιβάλλει απόλυτη απαγόρευση των εξαγωγών για τα επίμαχα ΟΛΒ, η Ένωση επιτρέπει όχι μόνο την εισαγωγή από τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των χωρών με ελεγχόμενο ή με απροσδιόριστο κίνδυνο για ΣΕΒ, τροφίμων και ζωοτροφών επί των οποίων έχουν ενδεχομένως χρησιμοποιηθεί ΟΛΒ προελεύσεως τρίτων χωρών χωρίς να χαρακτηρίζονται κατ’ ανάγκην από το ίδιο επίπεδο ασφαλείας το οποίο εγγυώνται τα ΟΛΒ που παράγονται στην Ένωση, αλλά και την εισαγωγή ζώντων ζώων και νωπών κρεάτων ζώων (χοίρων και πουλερικών) που ενδέχεται να έχουν τραφεί απευθείας με άλευρα προερχόμενα ακόμη και από ύλες από μηρυκαστικά.
Οι ζημίες των επιχειρήσεων της Ένωσης λόγω της απαγορεύσεως εξαγωγών των ΟΛΒ που προέρχονται από υποπροϊόντα της κατηγορίας 2 είναι τεράστιες.
Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερή προς εκείνα των οποίων έγινε επίκληση στην υπόθεση T-189/18, Lipitalia 2000 και Assograssi κατά Επιτροπής.
Προβάλλεται, ειδικότερα, παράβαση των άρθρων 43, παράγραφος 3, και 52, παράγραφος 4, του κανονισμού 1069/2009.
Full & Egal Universal Law Academy