Sprawa T-215/18: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2018 r. – QB / EBC
C2112018PL2510120180327PL0032251262
Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2018 r. – QB / EBC
(Sprawa T-215/18)2018/C 211/32Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: QB (przedstawiciel: adwokat L. Levi)
Strona pozwana: Europejski Bank Centralny
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
Stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi;
oraz w konsekwencji,
—
stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny za okres 2016 oraz decyzji z dnia 23 maja 2017 r., doręczonej w dniu 28 czerwca 2017 r., w sprawie nieprzyznania skarżącej awansu płacowego;
—
w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji z września 2017 r. i decyzji dorozumianej, które odpowiednio oddalały odwołanie administracyjne i zażalenie skarżącej;
—
zasądzenie od pozwanej zadośćuczynienia szacowanego ex aequo et bono na kwotę 15000 EUR;
—
obciążenie pozwanej kosztami postepowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1.
Zarzut pierwsze, dotyczący naruszenia przewodnika w sprawie oceny i postepowania Annual Salary and Bonus Review (ASBR), naruszenia zasady pewności prawa oraz naruszenia obowiązku staranności, których dopuściła sie pozwana przyjmując sprawozdanie z oceny za okres 2016 (zwane dalej „spornym sprawozdaniem z oceny”). Skarżąca podnosi w szczególności następujące zarzuty:
—
sporne sprawozdanie z oceny zostało sporządzone przez pracownika DG-H, a nie przez oceniających;
—
decyzja w sprawie spornego sprawozdania z oceny zapadła, gdy postepowanie w sprawie oceny skarżącej zostało już ostatecznie zakończone;
—
okres oceny, którego dotyczy sporne sprawozdanie z oceny, jest zbyt krótki, by umożliwić ocenę roczną;
—
sporne sprawozdanie z oceny nie jest narzędziem wydajności pracy.
2.
Zarzut drugi, dotyczący oczywistego błędu, którym obarczone jest sporne sprawozdanie z oceny, ponieważ, po pierwsze, ocena opierała się po części na zadaniu nieukończonym z powodu zwolnienia chorobowego, a po drugie, pozytywna ocena kierownika będącego strona trzecią została opatrzona w nieprawidłowy sposób uwagami i umniejszona przez oceniających, którzy poza tym nie wzięli pod uwagę celów.
3.
Zarzut trzeci, dotyczący tego, że decyzja z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie nieprzyznania skarżącej awansu płacowego (zwana dalej „decyzją ASBR”) oparta jest na niezgodnym z prawem sprawozdaniu z oceny.
4.
Zarzut czwarty, dotyczący tego, że decyzja ASBR została wydana przez organ, który nie miał do tego kompetencji, ponieważ została wydana przez osobę mianowaną tymczasowo na 6 miesięcy, która nie miała wymaganego statusu, by ją wydać.
5.
Zarzut piąty, dotyczący szeregu oczywistych błędów, którymi obarczona jest decyzja ASBR, ponieważ decyzja ta nie mogła wykazać underperformance w chwili jej wydania.
6.
Zarzut szósty, dotyczący naruszenia wytycznych ASBR i postępowania ASBR oraz naruszenia art. 41 karty, ponieważ decyzja ASBR była pozbawiona uzasadnienia.
Full & Egal Universal Law Academy