28.5.2018
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 182/29
Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2018 r. – Transtec / Komisja
(Sprawa T-228/18)
(2018/C 182/33)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Transtec (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokaci L. Levi i N. Flandin)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie, że skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna i zasadna
a w konsekwencji
—
stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 marca 2018 r., mocą której Komisja Europejska odrzuciła ofertę konsorcjum, którego liderem jest skarżąca, dotyczącą części nr 3 przetargu „Framework contract for the implementation of external aid 2018 (SIEA EUROPAID/138778/DH/SER/MULTI” (zwanego dalej „przetargiem”) w ramach umowy ramowej mającej na celu świadczenie usług na rzecz państw trzecich będących beneficjentami pomocy zewnętrznej UE i udzieliła zamówienia na cześć nr 3 przetargu dziesięciu innym oferentom,
—
wezwanie pozwanej, tytułem środków organizacji postępowania (art. 55 regulaminu postepowania przed Sądem) do przedłożenia i) charakterystyki i korzyści wynikających z 10 wybranych ofert dotyczących części nr 3 przetargu, a także punktacji uzyskanej w odniesieniu do kryteriów określonych w podpozycjach 1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.5, 1.6 w ramach pozycji Globalna organizacji i metodologia („Global Organisation and Methodology”) i punktacji uzyskanej przez 10 wybranych ofert dotyczących części nr 3 przetargu w pozycji Technika („Technical score”) i w pozycji Finanse („Financial score”) oraz ii) szczegółowego sprawozdania komisji przetargowej;
—
stwierdzenie, że żądanie odszkodowania w kwocie 2,4 mln EUR z marżą brutto jest dopuszczalne i zasadne;
—
obciążenie pozwanej kosztami postępowania w całości.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 106 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298, s.1) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym) oraz art. 4 instrukcji dla oferentów (zwanych dalej „instrukcjami”). Komisja dopuściła się naruszenia nie wykluczając z udziału w przetargu z powodu nieprawidłowości jednego z oferentów będącego częścią jednego z konsorcjów, któremu udzielono zamówienia.
2.
Zarzut drugi dotyczy oczywistego błędu w ocenie jakiego dopuściła się Komisja oraz naruszenia art. 110 ust. 5 rozporządzenia finansowego, art. 151 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362, s.1) (zwanego dalej „rozporządzeniem delegowanym), wynikającego z art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) obowiązku przestrzegania zasady dobrej administracji oraz art. 15 ust. 3 instrukcji, w zakresie w jakim Komisja nie przystąpiła do wystarczająco uważnego badania rażąco niskich ofert.
3.
Zarzut trzeci dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 113 ust. 2 rozporządzenia finansowego i art. 161 ust. 1 rozporządzenia delegowanego.
4.
Zarzut czwarty dotyczy naruszenia prawa do skutecznej skargi przewidzianego w art. 47 karty.
5.
Zarzut piąty dotyczy naruszenia zasady równego traktowania, zasady niedyskryminacji i gwarancji lojalnej konkurencji wynikającej z art. 102 ust. 1 i 2 rozporządzenia finansowego, skutkiem niezgodności z prawem przepisu art. 7 instrukcji.
6.
Zarzut szósty dotyczy naruszenia zasady dobrej administracji przewidzianej art. 41 karty, skutkiem niezgodności z prawem przepisu art. 7 ust. 3 instrukcji.
Full & Egal Universal Law Academy