Υπόθεση T-310/18: Προσφυγή της 15ης Μαΐου 2018 — EPSU και Willem Goudriaan κατά Επιτροπής
C2592018EL4410120180515EL0059441452
Προσφυγή της 15ης Μαΐου 2018 — EPSU και Willem Goudriaan κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-310/18)2018/C 259/59Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες: European Federation of Public Service Unions-EPSU (Βρυξέλλες, Βέλγιο) και Jan Willem Goudriaan (Βρυξέλλες) (εκπρόσωποι: R. Arthur, Solicitor, και R. Palmer, Barrister)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 5ης Μαρτίου 2018, περί μη υποβολής προτάσεως στο Συμβούλιο για την εφαρμογή μέσω οδηγίας, κατόπιν αποφάσεως του τελευταίου δυνάμει του άρθρου 155, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, της συμφωνίας των κοινωνικών εταίρων της ΕΕ, της 21ης Δεκεμβρίου 2015, σχετικά με τα δικαιώματα ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των δημοσίων υπαλλήλων και των υπαλλήλων των υπηρεσιών της κεντρικής διοικήσεως, η οποία συνάφθηκε σύμφωνα με το άρθρο 155, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν δύο λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση του άρθρου 155, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. Ελλείψει αντιρρήσεων είτε ως προς το αντιπροσωπευτικό καθεστώς των μερών της συμφωνίας είτε ως προς τη νομιμότητά της, η Επιτροπή δεν είχε εξουσία να αρνηθεί την υποβολή προτάσεως στο Συμβούλιο περί εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας με απόφαση του τελευταίου.
—
Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι η απόφαση της Επιτροπής να μην υποβάλει πρόταση στο Συμβούλιο περί εφαρμογής της συμφωνίας με απόφαση του τελευταίου λήφθηκε κατά παράβαση του άρθρου 155, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, και σε αντίθεση προς την απαίτηση σεβασμού της αυτονομίας των κοινωνικών εταίρων, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 152 ΣΛΕΕ.
—
Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι η Επιτροπή είχε καθήκον υποβολής προτάσεως στο Συμβούλιο, εκτός εάν προέβαλε αιτιολογημένα ότι οι κοινωνικοί εταίροι που ήταν μέρη της συμφωνίας δεν είχαν επαρκή αντιπροσωπευτικότητα ή ότι η συμφωνία δεν ήταν σύννομη.
—
Επιπλέον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή προέβη σε αξιολόγηση της καταλληλότητας της συμφωνίας, η οποία δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές της.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε προδήλως εσφαλμένες και αβάσιμες αιτιολογίες.
—
Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι οι αιτιολογίες που διατύπωσε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν ικανές να δικαιολογήσουν την άρνηση υποβολής προτάσεως στο Συμβούλιο προς έγκριση της συμφωνίας.
—
Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι οι μόνοι λόγοι που μπορούν να δικαιολογήσουν άρνηση της Επιτροπής είναι μια αιτιολογημένη αντίρρηση ως προς την αντιπροσωπευτικότητα των κοινωνικών εταίρων ή τη νομιμότητα αποφάσεως του Συμβουλίου περί εφαρμογής της συμφωνίας μέσω οδηγίας.
—
Επιπροσθέτως, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή δεν προέβη σε ουδεμία αξιολόγηση αντικτύπου, και συνεπώς δεν μπορεί να δικαιολογήσει βάσει αναλογικότητας ή επικουρικότητας οποιαδήποτε άρνηση να υποβάλει πρόταση περί εφαρμογής της συμφωνίας μέσω οδηγίας κατόπιν αποφάσεως του Συμβουλίου, ακόμη και αν αυτό ήταν, κατ’ αρχήν, επιτρεπτό.
Full & Egal Universal Law Academy