EUR-Lex -  62018TN0317 - PL

201806220601970432018/C 240/693172018TC24020180709PL01PLINFO_JUDICIAL20180518596021

Sprawa T-317/18: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2018 r. – Fugro / Komisja
C2402018PL5910120180518PL0069591602

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2018 r. – Fugro / Komisja

(Sprawa T-317/18)2018/C 240/69Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fugro NV (Leidschendam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci T. Snoep i V. van Weperen)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

—

tytułem ewentualnym, stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w szczególności jej art. 1 ust. 2;

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia w zaskarżonej decyzji zasady proporcjonalności.

—

Komisja nie dysponowała szerokim zakresem uprawnień dyskrecjonalnych przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i ocena kwestii, czy w zaskarżonej decyzji naruszono zasadę proporcjonalności nie powinna ograniczać się do kontroli, czy zaskarżona decyzja ma oczywiście niewłaściwy i oczywiście nieodpowiedni charakter w świetle realizowanych w niej celów. Zaskarżona decyzja narusza zasadę proporcjonalności, ponieważ:

—

zaskarżona decyzja wykracza poza to, co konieczne do realizacji zamierzonych celów;

—

Komisja nie dokonała wyboru najmniej dotkliwego rozwiązania spośród większej liczby dostępnych odpowiednich rozwiązań, oraz

—

wynikające z zaskarżonej decyzji niedogodności są nieproporcjonalne w stosunku do zamierzonych celów.

—

Nawet gdyby Komisja dysponowała szerokimi uprawnieniami dyskrecjonalnymi, to jednak zaskarżona decyzja stanowi oczywiście nieodpowiedni środek do osiągnięcia realizowanych celów.

2.

Zarzut drugi, dotyczący naruszenia w zaskarżonej decyzji prawa własności Fugro na podstawie art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i przysługującego Fugro prawa do wolności prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

—

Zaskarżona decyzja narusza prawo własności Fugro w zakresie, w jakim wynika z niej zniszczenie działalności gospodarczej Fugro. Utrata własności jest znacząca i wykracza poza uzasadnione ryzyko gospodarcze; oraz

—

zaskarżona decyzja narusza istotę wolności prowadzenia działalności gospodarczej, z której korzysta Fugro.

3.

Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia przez Komisję w zaskarżonej decyzji zasady niezakłócania konkurencji.

—

Zaskarżona decyzja uniemożliwia Unii Europejskiej wypełnienie istotnego zadania w zakresie ustanowienia rynku wewnętrznego pozbawionego zakłóceń, ponieważ:

—

z zaskarżonej decyzji wynika niezgodna z zasadami niezakłóconej konkurencji interwencja sektora publicznego w rynek usług globalnego systemu nawigacji satelitarnej (zwanego dalej GNSS) na pełnym morzu; oraz

—

wbrew art. 3 ust. 3 TEU i Protokołowi nr 27, Komisja ingeruje w zaskarżonej decyzji w rynek usług GNSS na pełnym morzu, na którym to rynku nie istnieje zawodność.

Full & Egal Universal Law Academy