Υπόθεση T-369/18: Προσφυγή της 18ης Ιουνίου 2018 — Napolitano κατά Επιτροπής
Προσφυγή της 18ης Ιουνίου 2018 — Napolitano κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-369/18)
2018/C 276/89Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλικήΔιάδικοι
Προσφεύγων: John Napolitano (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι προσβαλλόμενες με την παρούσα προσφυγή αποφάσεις είναι η απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2017 περί μη εγγραφής του προσφεύγοντος στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού EPSO/AD/324/16, η απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε αίτημα επανεξετάσεως της μη εγγραφής στον πίνακα επιτυχόντων, και η απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (στο εξής: AIPN) της 7ης Μαρτίου 2018, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική προσφυγή που ασκήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 90 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επίμαχη προκήρυξη διαγωνισμού είχε ως αντικείμενο την επιλογή 10 ερευνητών, επικεφαλής ομάδας (AD 9), για την κατάρτιση εφεδρικών πινάκων από τους οποίους η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (κυρίως η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης –στο εξής: OLAF) θα προσλάμβανε μόνιμους διοικητικούς υπαλλήλους, που θα ετίθεντο επικεφαλής ομάδας ερευνητών οι οποίοι εργάζονται στον τομέα των δαπανών της ΕΕ, της καταπολεμήσεως της διαφθοράς, των σοβαρών παραβάσεων του προσωπικού της ΕΕ, των τελωνειακών διαδικασιών και των εμπορικών συναλλαγών, του καπνού και των προϊόντων παραποιήσεως/απομιμήσεως.
Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλει παράβαση των διατάξεων που διέπουν το γλωσσικό καθεστώς των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, ιδίως των άρθρων 1, 2 και 6 του κανονισμού 1/58, παραβίαση της απαγόρευσης διακρίσεων με βάση τη γλώσσα, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας κατά το άρθρο 5 της ΣΛΕΕ, και παράβαση του άρθρου 27 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλει παράβαση του καθήκοντος αμεροληψίας του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής και του άρθρου 3 του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλει παράβαση της προκηρύξεως του διαγωνισμού από την εξεταστική επιτροπή, καθόσον, αφενός, κατά τη βαθμολόγηση της δοκιμασίας πολλαπλής επιλογής και της δοκιμασίας γενικών ικανοτήτων, η εν λόγω επιτροπή εξομοίωσε παρανόμως δύο διαφορετικές έννοιες (την «ελάχιστη απαιτούμενη βαθμολογία» και τον «αποκλεισμό») και, αφετέρου, επέλεξε, για την περιπτωσιολογική μελέτη στο πλαίσιο της γενικής δοκιμασίας, πολύ ειδικά θέματα που παρείχαν πλεονέκτημα σε όσους είχαν ήδη εμπειρία στην OLAF.
4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλει παραβίαση της αρχής της ισότητας μεταξύ των υποψηφίων, καθώς και έλλειψη αντικειμενικότητας των αξιολογήσεων λόγω μη ενιαίας μεταχειρίσεως εκ μέρους της εξεταστικής επιτροπής.
5.
Με τον πέμπτο λόγο προβάλλει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, λαμβανομένης υπόψη της μεγάλης αποκλίσεως μεταξύ των επιμέρους αξιολογήσεων της εξεταστικής επιτροπής. Εξάλλου, από την ανάγνωση των γενικών διατάξεων δεν καθίσταται σαφές ότι οι δοκιμασίες θα αξιολογούνταν εξ ολοκλήρου ξεχωριστά.