Υπόθεση T-386/18: Προσφυγή-αγωγή της 27ης Ιουνίου 2018 — Iccrea Banca κατά Επιτροπής και ΕΣΕ
C2942018EL5610120180627EL0070561572
Προσφυγή-αγωγή της 27ης Ιουνίου 2018 — Iccrea Banca κατά Επιτροπής και ΕΣΕ
(Υπόθεση T-386/18)2018/C 294/70Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Messina, F. Isgrò και A. Dentoni Litta, δικηγόροι)
Καθών-εναγόμενοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης SRB/ES/SRF/2018/03 της 12ης Απριλίου 2018 και, ενδεχομένως, τα παραρτήματά της, καθώς και τις τυχόν μεταγενέστερες αποφάσεις του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, ακόμη και αν δεν είναι γνωστές, στις οποίες στηρίχθηκε η Banca d’Italia (Τράπεζα της Ιταλίας) για την έκδοση των αποφάσεων υπ’ αριθ. 0517765/18 της 27ης Απριλίου 2018 και υπ’ αριθ. 0646641/18 της 28ης Μαΐου 2018·
—
να υποχρεώσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης να αποκαταστήσει τη ζημία που προκάλεσε στην Iccrea Banca κατά την άσκηση των καθηκόντων του για τον καθορισμό των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορών, ζημία η οποία συνίσταται στις υψηλότερες συνεισφορές που κατέβαλε η Iccrea Banca·
—
επικουρικώς, στην περίπτωση που τα ανωτέρω αιτήματα δεν γίνουν δεκτά, να κηρύξει την ακυρότητα του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχεία α' και στ', [του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63] (ή, ενδεχομένως, του κανονισμού αυτού στο σύνολό του) λόγω παραβιάσεως των θεμελιωδών αρχών της ίσης μεταχειρίσεως, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας·
—
σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την προσφυγή-αγωγή της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης SRB/ES/SRF/2018/03 της 12ης Απριλίου 2018 και των παραρτημάτων καθώς και κατά των τυχόν μεταγενέστερων αποφάσεων του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, ακόμη και αν δεν είναι γνωστές, βάσει των οποίων καθορίστηκαν οι οφειλόμενες από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορές δυνάμει του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 ( 1 ).
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλημμελή εξέταση, εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, [παράγραφος 1], στοιχείο α', του κανονισμού 2015/63 καθώς και παραβίαση των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της χρηστής διοικήσεως
—
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, [παράγραφος 1], στοιχείο α', του κανονισμού 2015/63 κατά τον υπολογισμό των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορών, καθόσον δεν έλαβε υπόψη την εφαρμογή των ενδοομιλικών υποχρεώσεων.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλημμελή εξέταση, εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, [παράγραφος 1], στοιχείο στ', του κανονισμού 2015/63 καθώς και παραβίαση των αρχών της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της χρηστής διοικήσεως
—
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, [παράγραφος 1], στοιχείο στ', του κανονισμού 2015/63, δημιουργώντας μια κατάσταση διπλής προσμετρήσεως.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράνομη συμπεριφορά οργάνου της Ένωσης που συνεπάγεται την εξωσυμβατική ευθύνη της βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ
—
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η συμπεριφορά του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία τα οποία ανέκαθεν απαιτούσε η ευρωπαϊκή νομολογία για την άσκηση της αξιώσεως αυτής, ήτοι τον παράνομο χαρακτήρα της προσαπτόμενης στο θεσμικό όργανο συμπεριφοράς, την ύπαρξη πραγματικής ζημίας καθώς και την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς και της ζημίας.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται, επικουρικώς και παρεμπιπτόντως, από παραβίαση των αρχών της αποτελεσματικότητας, της ισοδυναμίας και της ίσης μεταχειρίσεως, που συνεπάγονται τη μη εφαρμογή του κανονισμού 2015/63
—
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι η τυχόν αντίθεση μεταξύ του ως άνω κανονισμού και της καταστάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας παραβιάζει τις προμνησθείσες αρχές, καθόσον πρόσωπα τα οποία βρίσκονται στην ίδια πραγματική κατάσταση με την ICCREA δικαιούνται ελαφρύνσεις συνεισφορών, πράγμα το οποίο συνεπάγεται παράνομη επιδείνωση της θέσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας και έχει ως αποτέλεσμα παρόμοιες περιπτώσεις να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχειρίσεως.
( 1 ) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2017, L 156, σ. 44).
Full & Egal Universal Law Academy