Sprawa T-415/18: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2018 r. – Silgan Closures i Silgan Holdings/Komisja
C2942018PL6210120180704PL0077621632
Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2018 r. – Silgan Closures i Silgan Holdings/Komisja
(Sprawa T-415/18)2018/C 294/77Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Silgan Closures GmbH (Monachium, Niemcy) i Silgan Holdings Inc. (Stamford, Connecticut, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: D. Seeliger, Y. Gürer, R. Grafunder i V. Weiss, Rechtsanwälte)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie kontroli C(2018) 2173 final z dnia 6 kwietnia 2018 r. doręczonej w dniu 24 kwietnia 2018 r.;
—
stwierdzenie nieważności każdego środka wydanego wskutek kontroli przeprowadzonej w następstwie owej niezgodnej z prawem decyzji;
—
w szczególności nałożenie na Komisję obowiązku zwrotu wszystkich kopii dokumentów sporządzonych w ramach kontroli i zabranych ze sobą, pod groźbą stwierdzenie nieważności przez Sąd przyszłych decyzji; oraz
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:
1.
Zarzut pierwszy dotyczący istotnego naruszenia prawa do obrony oraz zasad postępowania
W ramach zarzutu pierwszego skarżące w szczególności podnoszą, że Bundeskartellamt przekazał Komisji informacje udostępnione temu organowi przez skarżące w toczącym się od 2014 r. krajowym postępowaniu w ramach współpracy i które z tego względu nie powinny były zostać dalej przekazane w trakcie wymiany informacji na podstawie art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 ( 1 ).
2.
Zarzut drugi dotyczący błędnego uzasadnienia decyzji w sprawie kontroli oraz nieskończenie obszernego i nietypowego opisu jej przedmiotu („fishing expedition”), jak również brak dostatecznych poszlak.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności
W tym względzie skarżące podnoszą, że zarządzenie kontroli w oparciu o ustalenia i stan postępowania prowadzonego przez Bundeskartellamt ani nie było konieczne ani odpowiednie.
4.
Zarzut czwarty dotyczący nadużycia uprawnień dyskrecjonalnych
W ramach zarzutu czwartego podnosi się, że zarządzenie kontroli opiera się na niemających znaczenia dla sprawy rozważaniach. Chodzi raczej o niezwiązane z pierwotnym celem współdziałanie Bundeskartellamtu i Komisji dla umożliwienia ukarania przedsiębiorstw przez Komisję, które z uwagi na luki w prawie nie mogło prawdopodobnie nastąpić na poziomie krajowym.
5.
Zarzut piąty dotyczący braku właściwości Komisji oraz naruszenia zasady subsydiarności
W tym względzie skarżące zarzucają, że ani nie jest zrozumiałe, iż Bundeskartellamt jest niewłaściwy w celu prawidłowego zakończenia zawisłego przed nim postępowania ani dlaczego postępowanie z uwagi na swój zakres lub skutki należało lepiej przeprowadzić na poziomie Unii w tego rodzaju późniejszym terminie.
( 1 ) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy