15.10.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 373/12
Αγωγή της 18ης Ιουλίου 2018 — Τριανατφυλλόπουλος κλπ κατά ΕΚΤ
(Υπόθεση T-451/18)
(2018/C 373/13)
Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
Διάδικοι
Ενάγοντες: Παναγιώτης Τριανταφυλλόπουλος (Πάτρα, Ελλάδα) και 487 άλλοι ενάγοντες (εκπρόσωπος: N. Iωάννου, δικηγόρος)
Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Αιτήματα
Οι ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να καταδικασθεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ανορθώσει την θετική τους ζημία, όπως αυτή εξειδικεύεται δι’έκαστο εξ αυτών στο αγωγικό δικόγραφο, ανερχομένη σε ποσό 83,77 ευρώ ανά συνεταιριστική μερίδα, πολλαπλασιαζόμενη επί του αριθμού των μερίδων των οποίων κάθε ενάγον φυσικό ή νομικό πρόσωπο είναι κύριος·
—
να καταδικασθεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη δικαστική δαπάνη των εναγόντων.
Ισχυρισμοί/Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Το αντικείμενο της αγωγής αφορά αίτημα αποκαταστάσεως της ζημίας η οποία φέρεται ότι προκλήθηκε στους ενάγοντες ως μεριδιούχους της «Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας ΣΥΝ.Π.Ε.» (Αχαϊκή Συνεταιριστική Τράπεζα) υπό ειδική εκκαθάριση, και η οποία συνίσταται στην ενεστώσα θετική ζημία, ήτοι στην αξία των μεριδίων των οποίων έκαστος εκ των εναγόντων είναι κύριος. Η ζημία φέρεται να προεκλήθη από τον πλημμελή έλεγχο και εποπτεία της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ) στην Αχαϊκή Συνεταιριστική Τράπεζα κατά τα έτη 1999 μέχρι και 2012, αλλά και από τον πλημμελή έλεγχο και εποπτεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προς την ΤτΕ, και μέσω της τελευταίας, αλλά και ευθέως, προς την Αχαϊκή Συνεταιριστική Τράπεζα.
Προς στήριξη της αγωγής οι ενάγοντες προβάλλουν τους ακόλουθους ισχυρισμούς.
1.
Πρώτος ισχυρισμός αντλούμενος από τα πραγματικά περιστατικά, την σχηματισθείσα ποινική δικογραφία και το εθνικό δίκαιο.
—
Από το έτος 1999 και μέχρι και την ανάκληση της αδείας της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας από την ΤτΕ, οι κατά καιρούς διοικήσεις, ελυμαίνοντο την εταιρική περιουσία, και την ανάλωσαν σε σκοπούς εγκληματικούς, και πάντως διάφορους από τους νόμιμους. Αυτό έλαβε χώρα χωρίς καν να τηρηθούν προσχηματικά νόμιμες διαδικασίες λειτουργίας μιας τράπεζας. Η ΤτΕ είναι κατά το εθνικό δίκαιο η μόνη αρμόδια εποπτική αρχή, να λάβει όλα τα προληπτικά, ελεγκτικά και κατασταλτικά μέτρα, ώστε να μην συμβαίνουν όλα όσα συνέβησαν και οδήγησαν στην κατασπατάληση της εταιρικής περιουσίας.
2.
Δεύτερος ισχυρισμός αντλούμενος από το άρθρο 340 ΣΛΕΕ.
—
Σύμφωνα με την 340, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ η ΕΚΤ ένεκα του ότι έχει ξεχωριστή νομική προσωπικότητα υποχρεούται να αποκαθιστά σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου που είναι κοινές στα δίκαια των κρατών μελών, τις ζημίες που προξενεί η ίδια ή οι υπάλληλοί της κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
3.
Τρίτος ισχυρισμός αντλούμενος από τη νομλογία του δικαστηρίου.
—
Η νομολογία του δικαστηρίου απαιτεί να αποδεικνύεται κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου αποσκοπούντος στην απονομή δικαιωμάτων στους ιδιώτες. Ως προς την απαίτηση σύμφωνα με την οποία η παράβαση πρέπει να είναι κατάφωρη, το αποφασιστικό κριτήριο για να θεωρηθεί ότι πληρούται η προϋπόθεση αυτή είναι το αν συντρέχει, εκ μέρους του οικείου κοινοτικού οργάνου, πρόδηλη και σοβαρή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλονται στη διακριτική του ευχέρεια. Η έκταση και η ένταση της ζημίας που έχει προκληθεί καθώς και ο αριθμός των ζημιωθέντων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κριτήριο σχετικά με το εάν το εκδούν την πράξη όργανο έχει προδήλως και σοβαρώς υπερβεί τα όρια εξουσίας εκτιμήσεως. Ακόμα πρέπει να επισημανθεί ότι υπάρχει κατάφωρη παράβαση του ενωσιακού δικαίου εάν το όργανο δεν θα είχε διαπράξει την πλημμέλεια επιδεικνύοντας τη συνήθη φρόνηση και επιμέλεια. Η ΕΚΤ παραβίασε την υποχρέωση που είχε εκ των Συνθηκών και του Καταστατικού της να προβεί σε επιβολή κυρώσεων προς την ΤτΕ, λόγω της πλημμελούς εποπτείας που ασκούσε στην Αχαϊκή Συνεταιριστική Τράπεζα. Η ΕΚΤ από την πλευρά της είναι υπεύθυνη στο να ελέγχει εάν οι εθνικές τράπεζες των κρατών μελών λειτουργούν σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις Συνθήκες και στο Καταστατικό της. Σε περίπτωση που δεν προβαίνει σε τέτοιον έλεγχο κάνουμε λόγο για διοικητική ανεπάρκεια — παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης — η οποία θα μπορούσε να προβλεφθεί εάν η ΕΚΤ λάμβανε τα κατάλληλα μέτρα ώστε να «υπενθυμίσει» στην ΤτΕ τα καθήκοντά της εκ των Συνθηκών και να της υποδείξει ότι δεν επιτρέπεται να αφήνει τα πιστωτικά ιδρύματα ανεξέλεγκτα, γιατί έτσι διακυβεύεται η νομισματική σταθερότητα της ΕΕ, η οποία είναι ο βασικός σκοπός ύπαρξης της ΕΚΤ. Η ΕΚΤ όφειλε να ελέγχει εάν η ΤτΕ τηρούσε τις υποχρεώσεις που έχει ως μέλος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και στην περίπτωση που διαπίστωνε ότι αυτές οι υποχρεώσεις δεν τηρούνταν έπρεπε να προβαίνει στην λήψη των κατάλληλων μέτρων και όχι να αδρανεί.
Full & Egal Universal Law Academy