5.11.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 399/38
Προσφυγή της 16ης Αυγούστου 2018 — Neda Industrial Group κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-490/18)
(2018/C 399/52)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Neda Industrial Group (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: L. Vidal, δικηγόρος)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 6 Ιουνίου 2018, περί διατηρήσεως των κυρώσεων εις βάρος της προσφεύγουσας, και
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2018, περί διατηρήσεως της προσφεύγουσας στον κατάλογο προσώπων και οντοτήτων που περιέχεται στο παράρτημα II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ (1) και στο παράρτημα IX του κανονισμού 267/2012 (2).
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη λόγω νομικής πλάνης.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η προσφεύγουσα παρέχει εν γνώσει της υποστήριξη στις πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν, πράγμα που φέρεται να αποτελεί τη νομική βάση για την καταχώρισή της στο παράρτημα IX του κανονισμού 267/2012.
—
Η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης ότι το Συμβούλιο, μη κοινοποιώντας προς αυτή αποδεικτικά στοιχεία, παραβίασε την αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη λόγω πλάνης ως προς τα πραγματικά περιστατικά.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, λαμβανομένων υπόψη των δραστηριοτήτων της και των υπηρεσιών που παρέχει, δεν σχετίζεται με οντότητες εις βάρος των οποίων έχουν επιβληθεί κυρώσεις ή με οιεσδήποτε πυρηνικές δραστηριότητες.
3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη επειδή παραβιάζει τη γενική αρχή της αναλογικότητας.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καταχώρισή της στον κατάλογο οντοτήτων που υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα και η άρνηση να αφαιρεθεί από τον κατάλογο αυτόν δεν είναι ούτε πρόσφορες ούτε αναγκαίες για την επίτευξη των σκοπών που επιδιώκονται από τον κανονισμό 267/2012 και της έχουν προκαλέσει δυσανάλογη ζημία.
(1) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, 27.7.2010, σ. 39).
(2) Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 961/2010 (ΕΕ L 88, 24.3.2012, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy