7.1.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 4/30
Προσφυγή-αγωγή της 8ης Οκτωβρίου 2018 — Sammut κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-608/18)
(2019/C 4/41)
Γλώσσα διαδικασίας: η μαλτέζικη
Διάδικοι
Προσφεύγων-ενάγων: Mark Anthony Sammut (Foetz, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωπος: P. Borg Olivier, δικηγόρος)
Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 270 ΣΛΕΕ, την απόφαση της 6ης Ιουλίου 2018 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που είχε ασκήσει ο προσφεύγων προκειμένου να αφαιρεθεί από την έκθεση βαθμολογίας του για το έτος 2016 η μνεία του ότι παρέλειψε να ενημερώσει την ΑΔΑ για την πρόθεσή του να δημοσιεύσει, το 2016, βιβλίο με τίτλο «L-Aqwa fl-Ewropa. Il-Panama papers u il-Poter» [«Τα καλύτερα στην Ευρώπη. Τα Panama Papers και η εξουσία»], και κατόπιν τούτου,
—
να ακυρώσει εν μέρει την από 4 Ιανουαρίου 2018 απόφαση του Γενικού Διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Μετάφρασης, και κατόπιν τούτου,
—
να διατάξει την αφαίρεση της ανωτέρω μνείας από την έκθεση βαθμολογίας (σημείο 3 σχετικά με τη συμπεριφορά του προσφεύγοντος — Συμμόρφωση προς τους κανόνες και τις διαδικασίες·
—
να εκτιμήσει τη ζημία που υπέστη ο προσφεύγων λόγω των αποφάσεων αυτών·
—
να υποχρεώσει το καθού να τον αποζημιώσει για την ζημία που υπέστη λόγω των αποφάσεων αυτών·
—
να καταδικάσει την ΑΔΑ στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 17α του ΚΥΚ, στο μέτρο που με το άρθρο αυτό προστατεύεται το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης, την οποία κατοχυρώνει το άρθρο 10 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και το άρθρο 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περαιτέρω, προβάλλεται ότι πρέπει να γίνει στάθμιση μεταξύ δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, δεδομένου ότι δεν έχουν όλα τα δικαιώματα απόλυτο χαρακτήρα.
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται κακή ερμηνεία του άρθρου 17α του ΚΥΚ, καθώς το θέμα του βιβλίου δεν αφορούσε «τη δραστηριότητα της Ένωσης» και ως εκ τούτου ο προσφεύγων δεν υποχρεούνταν να ενημερώσει εκ των προτέρων την ΑΔΑ για την πρόθεσή του. Η έκφραση «κείμενο αναφερόμενο» αναφέρεται στο περιεχόμενο του εγγράφου του οποίο σκοπός είναι να ασχοληθεί με «δραστηριότητα της Ένωσης». Τούτο σημαίνει ότι ο υπάλληλος υποχρεούται να ενημερώσει την ΑΔΑ και να λάβει άδεια μόνο εφόσον πρόκειται να ασχοληθεί με οποιονδήποτε τρόπο με τη δραστηριότητα της Ένωσης. Η υποχρέωση που απορρέει για την ΑΔΑ είναι να ερμηνεύει στενά και όχι με ευρύ τρόπο την έννοια της «δραστηριότητας της Ένωσης». Περαιτέρω, υποστηρίζεται ότι:
—
δεν αιτιολογήθηκε η απόφαση αυτή, καθώς στηριζόταν αποκλειστικά και μόνο σε μία γνώμη και όχι σε γεγονότα ούτε σε νομικούς λόγους·
—
η υποχρέωση που επιβάλλεται από την ΑΔΑ είναι επαχθέστερη από αυτή που θεσπίζεται από τον ΚΥΚ·
—
η απόφαση στηρίζεται σε δυσανάλογα μεγάλη διακριτική ευχέρεια
—
η έννοια του «κειμένου [που αναφέρεται] στη δραστηριότητα της Ένωσης» εντάσσεται σε ένα πλαίσιο το οποίο μπορεί να συναχθεί, όσον αφορά τις εργασίες της Ένωσης, από άλλες κατευθυντήριες γραμμές·
—
δεδομένου ότι στο βιβλίο δεν γίνεται καμία αναφορά στις δραστηριότητές του ούτε στις δραστηριότητες της Ένωσης, ο προσφεύγων δεν παρέβη το καθήκον πίστης, εμπιστοσύνης και αμεροληψίας έναντι της Ένωσης·
—
από τη νομολογία του Δικαστηρίου, ιδίως δε από την απόφαση της 6ης Μαρτίου 2001 (Connolly κατά Επιτροπής (C-274/99 P, EU:C:2001:127, σκέψεις 43 έως 62), ανακύπτει σειρά συναφών ζητημάτων για την αξιολόγηση της εφαρμογής και της υλοποίησης του άρθρου 17α του ΚΥΚ.
3.
Ο τρίτος λόγος στηρίζεται στην ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων λόγω της απόφασης αυτής, σε σχέση τόσο με την εργασία του όσο και με την προσωπική του ζωή, και τις επιπτώσεις που υπήρξαν στη λογοτεχνική του δραστηριότητα. Στο πλαίσιο αυτό φρονεί ότι απαιτείται να προσδιοριστεί η ζημία που υπέστη και να του επιδικαστεί η ανάλογη αποζημίωση.