18.2.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 65/40
Προσφυγή της 10ης Δεκεμβρίου 2018 — AMVAC Netherlands κατά EFSA
(Υπόθεση T-720/18)
(2019/C 65/52)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: AMVAC Netherlands BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: C. Mereu, M. Grunchard και S. Englebert, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA)
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της EFSA της 1ης Οκτωβρίου 2018, που κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 2 Οκτωβρίου 2018, σχετικά με την εκτίμηση επί των υποβληθέντων αιτημάτων εμπιστευτικότητας όσον αφορά την αίτηση για ανανέωση της εγκρίσεως του Ethoprophos ως δραστικής ουσίας.
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται υπέρβαση εξουσίας (ultra vires)
—
Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι τα έγγραφα που πρόκειται να δημοσιευθούν ως αποτέλεσμα της προσβαλλομένης αποφάσεως θα πρέπει να δημοσιευθούν αποκλειστικώς σε επεξεργασμένη μορφή, διότι η καθής προέβη σε ενέργεια (πρόταση ταξινομήσεως ουσίας) η οποία ρητώς δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές της.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση θεμελιωδών αρχών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
—
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αποτέλεσμα διαδικασίας κατά την οποία τα δικαιώματά της άμυνας δεν έγιναν σεβαστά.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 63 του κανονισμού 1107/2009 (1)
—
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι μέρος των εγγράφων που πρόκειται να δημοσιευθούν ως αποτέλεσμα της προσβαλλομένης αποφάσεως περιέχει πληροφορίες που προκύπτουν από εσφαλμένη και μονομερή εκτίμηση, η δε δημοσίευσή τους θα έπληττε τα εμπορικά συμφέροντα της προσφεύγουσας.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2009, L 309, σ. 1).