11.3.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 93/70
Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2019 — Giulia Moi κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-17/19)
(2019/C 93/91)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Giulia Moi (Siddi, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Contini, avvocato)
Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα [στο εξής: προσφεύγουσα] ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
Κυρίως, να ακυρώσει την απόφαση του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 12ης Νοεμβρίου 2018, διά της οποίας επιβεβαιώθηκε η απόφαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Οκτωβρίου 2018, με την οποία επιβλήθηκε κύρωση στην Giulia Moi συνιστάμενη στην απώλεια του δικαιώματος αποζημιώσεως διαμονής για χρονικό διάστημα δώδεκα ημερών, λόγω ηθικής παρενοχλήσεως που ασκήθηκε εκ μέρους της κατά των δύο διαπιστευμένων κοινοβουλευτικών βοηθών της.
—
Επικουρικώς, εάν παρ’ ελπίδα δεν γίνουν δεκτά τα κύρια αιτήματά της και υπό την επιφύλαξη ασκήσεως ενδίκου μέσου, να κρίνει υπερβολική ή/και δυσανάλογα επαχθή την επιβληθείσα πειθαρχική κύρωση και, εν συνεχεία, να επιβάλει την ηπιότερη κύρωση που προβλέπεται στο άρθρο 166, στοιχείο α', του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
—
Να υποχρεωθεί το καθού-εναγόμενο να της καταβάλει αποζημίωση, κατά την κρίση του, ανερχόμενη σε ποσό 50 000 ευρώ -ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό που το Γενικό Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιο- και να υπάρξει σχετική δημόσια ανακοίνωση κατά τη σύνοδο ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με μέριμνα και υπό την ευθύνη του Προέδρου.
—
Να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως, της δίκαιης διαδικασίας και του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
1.
Τονίζεται η έλλειψη ερείσματος για την επιβολή της επίμαχης πειθαρχικής κυρώσεως, η οποία προφανώς στηρίχθηκε εξ ολοκλήρου στην έκθεση της συμβουλευτικής επιτροπής η οποία, χωρίς σχετική αιτιολογία, χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά της προσφεύγουσας ως «ηθική παρενόχληση» άνευ αποδείξεων.
2.
Είναι επίσης προφανές ότι το Προεδρείο έκανε χρήση της εξουσίας του κατά τρόπο προδήλως εσφαλμένο και καταχρηστικό, δεδομένου ότι τα πραγματικά περιστατικά που προέβαλαν οι βοηθοί οι οποίοι φέρονται να υπέστησαν παρενόχληση, δεν μπορούν να θεωρηθούν ηθική παρενόχληση, κατά το άρθρο 12α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
3.
Το Προεδρείο υπέπεσε σε σφάλμα και παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά με την απόφασή του όσον αφορά τον ορισμό της ηθικής παρενοχλήσεως, όπως προβλέπεται στο άρθρο 12 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η ηθική παρενόχληση ορίζεται ως «καταχρηστική διαγωγή» που στοιχειοθετείται από είδη συμπεριφοράς, με προφορικό ή γραπτό λόγο, με χειρονομίες ή πράξεις που γίνονται «επί ορισμένο χρονικό διάστημα, κατά τρόπο επαναληπτικό ή συστηματικό» και πρέπει να νοείται ως μια σειρά εκουσίων επαναλαμβανόμενων και συνεχών αξιόμεμπτων πράξεων, οι οποίες πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα να θίγεται η προσωπικότητα, η αξιοπρέπεια ή η φυσική ή ψυχολογική ακεραιότητα ενός προσώπου.
4.
Λαμβανομένων υπόψη των ως άνω διευκρινίσεων ως προς την έννοια της παρενοχλήσεως, από την απλή ανάγνωση των εγγράφων της διαδικασίας προκύπτει ότι η συμπεριφορά της προσφεύγουσας δεν στοιχειοθετεί περίπτωση «παρενοχλήσεως» και ότι οι περιορισμένες αιτιάσεις, οι οποίες μάλιστα αφορούν, από απόψεως χρόνου, πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, συνδέονται με την εκπλήρωση των καθηκόντων των βοηθών και την παρουσία τους στην υπηρεσία, προβλήθηκαν δε ως αντίποινα κατά της προσφεύγουσας, διότι ζήτησε την απόλυσή τους.
5.
Περαιτέρω, ουδείς εξωτερικός παρατηρητής με φυσιολογική ευαισθησία και γνώση περί του συγκεκριμένου εργασιακού πλαισίου των μελών του Κοινοβουλίου και των άμεσων συνεργατών τους δεν θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η συμπεριφορά που προσάπτεται στην προσφεύγουσα είναι υπερβολική και κατακριτέα και μπορεί να είχε ως αποτέλεσμα να θίχτηκε η προσωπικότητα, η αξιοπρέπεια ή η φυσική ή ψυχολογική ακεραιότητα των εν λόγω βοηθών, ιδίως λαμβανομένης υπόψη της υψηλής αμοιβής που λαμβάνουν από το Κοινοβούλιο.
Full & Egal Universal Law Academy