15.4.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 139/61
Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2019 r. — Makhlouf/Rada
(Sprawa T-57/19)
(2019/C 139/64)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Rami Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Skarżący wnosi do Sądu o:
—
uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;
—
w konsekwencji nakazanie Unii Europejskiej naprawienia w całości szkody poniesionej przez skarżącego w wysokości, jaką Sąd określi na podstawie zasady słuszności;
—
obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi skarżący podnosi zarzut główny i zarzut posiłkowy, dotyczące szkody, jaką miał ponieść i za której wyrządzenie odpowiedzialność ma ponosić Rada Unii Europejskiej.
Zarzut główny dotyczy niezgodności z prawem spornych środków ograniczających, czyli decyzji Rady (WPZiB) 2018/778 z dnia 28 maja 2018 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii oraz wydanych następnie aktów wykonawczych do tej decyzji. Po pierwsze, zdaniem skarżącego akty te naruszają obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 TFUE i w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a po drugie, naruszają prawo własności skarżącego oraz prawo do poszanowania jego dobrego imienia. Według skarżącego naruszenie to było bezpośrednią przyczyną wyrządzonej mu znacznej krzywdy i szkody, polegających, odpowiednio, na naruszeniu jego dobrego imienia oraz na zerwaniu umów, utracie wyposażenia oraz utracie dochodów, w odniesieniu do których ma on prawo do zadośćuczynienia i odszkodowania.
Zarzut posiłkowy dotyczy natomiast istnienia systemu odpowiedzialności niezależnej od winy Unii Europejskiej.
Full & Egal Universal Law Academy