17.6.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 206/45
Προσφυγή της 22ας Μαρτίου 2019 — Vincenti κατά EUIPO
(Υπόθεση T-174/19)
(2019/C 206/49)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγων: Guillaume Vincenti (Αλικάντε, Ισπανία) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, δικηγόρος)
Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει τις κοινοποιηθείσες με έγγραφο της 6ης Ιουνίου 2018 αποφάσεις της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (στο εξής: ΑΔΑ) του EUIPO περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον επόμενο βαθμό (AST 8) κατά την περίοδο προαγωγών 2014, κατά την περίοδο προαγωγών 2015, κατά την περίοδο προαγωγών 2016 και κατά την περίοδο προαγωγών 2017, καθώς και
—
να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
1.
Παράβαση του άρθρου 45 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, εσφαλμένη εφαρμογή ή μη συμμόρφωση με την απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2017, Vincenti κατά EUIPO (T-586/16, EU:T:2017:803)
Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, προβάλλεται η αιτίαση ότι η ΑΔΑ παραβίασε το άρθρο 45 του ΚΥΚ, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και δεν εφάρμοσε ή εφάρμοσε εσφαλμένα την απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2017, Vincenti κατά EUIPO (T-586/16, EU:T:2017:803), επειδή παρέλειψε να αναγνωρίσει ότι ο προσφεύγων είχε δικαίωμα συμμετοχής στις επιμέρους διαδικασίες αξιολογήσεως κατά τις αντίστοιχες περιόδους προαγωγής, αλλά, αντίθετα, πραγματοποίησε συνολική εκτίμηση κατά την ημερομηνία εκδόσεως των προσβαλλομένων αποφάσεων, στις 6 Ιουνίου 2018. Κατά την προαναφερθείσα νομολογία, η άρνηση προαγωγής δεν μπορούσε να στηριχθεί σε γεγονότα τα οποία δεν ήταν γνωστά στην υπηρεσία κατά τη χρονική στιγμή κατά την οποία η ΑΔΑ ήταν υποχρεωμένη να λάβει απόφαση.
Περαιτέρω, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η εν γένει μη προαγωγή για τέσσερα διαδοχικά έτη, με αναφορά στην ίδια συμπεριφορά του προσφεύγοντος, είναι παράνομη, διότι συνιστά βαριά κύρωση, αντίστοιχη εκείνης που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία ε' και στ', του Παραρτήματος IX του ΚΥΚ και, εν τέλει, συνιστά, αφενός, μόνιμη άρνηση προαγωγής η οποία έχει τον χαρακτήρα κυρώσεως, κατά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας που έχει ο προσφεύγων στο πλαίσιο πειθαρχικής διαδικασίας, και, αφετέρου, «διπλή κύρωση».
Ο προσφεύγων ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις της υπηρεσίας έχουν δυσμενή γι’ αυτόν χαρακτήρα λόγω της μακροχρόνιας ασθενείας του, δεδομένου ότι ο καθού δεν υπολόγισε ευεργετικά την περίοδο της ασθενείας του ως χρόνο κατά τον οποίο βελτίωσε την προσαπτόμενη συμπεριφορά, πράγμα το οποίο συνιστά πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθώς και πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 45 του ΚΥΚ καθώς και της αποφάσεως της 14ης Νοεμβρίου 2017, Vincenti κατά EUIPO (T-586/16, EU:T:2017:803).
2.
Προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως του προσφεύγοντος που κατοχυρώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος που απορρέουν από το άρθρο 5 της αποφάσεως C(2013) 8968 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τις γενικές διατάξεις εφαρμογής του άρθρου 45 του ΚΥΚ, και ειδικότερα από το άρθρο 5, παράγραφοι 5 και 7, της εν λόγω αποφάσεως
Στο πλαίσιο του δευτέρου λόγου ακυρώσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το καθού προσέβαλε το δικαίωμα ακροάσεως του προσφεύγοντος πριν από την έκδοση βλαπτικής γι’ αυτόν πράξεως, δεδομένου ότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητήθηκε από το καθού.
Συνεπώς, το καθού προσέβαλε ευθέως τα διαδικαστικά δικαιώματα του προσφεύγοντος που απορρέουν από το άρθρο 5 της αποφάσεως C(2013) 8968 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τις γενικές διατάξεις εφαρμογής του άρθρου 45 του ΚΥΚ, και ειδικότερα από το άρθρο 5, παράγραφοι 5 και 7, της εν λόγω αποφάσεως, τα οποία αναδεικνύουν την πρωταρχική σημασία του θεμελιώδους δικαιώματος ακροάσεως και επιβεβαιώνουν ότι ο προσφεύγων είχε και στην υπό κρίση υπόθεση το δικαίωμα αυτό πριν από την έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων.
Full & Egal Universal Law Academy