3.6.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 187/80
Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2019 r. — Exxonmobil Petroleum & Chemical/ECHA
(Sprawa T-177/19)
(2019/C 187/87)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Exxonmobil Petroleum & Chemical BVBA (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: M. Navin-Jones, solicitor, i adwokat A. Kołtunowska)
Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;
—
stwierdzenie nieważności decyzji ECHA ED/88/2018 dotyczącej włączenia substancji wzbudzających szczególnie duże obawy do kandydackiej listy substancji do ewentualnego włączenia do załącznika XIV, opublikowanej w dniu 15 stycznia 2019 r., w zakresie, w jakim dotyczy ona fenantrenu; oraz
—
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.
1.
W ramach zarzutu pierwszego strona skarżąca podnosi, że strona pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie bardzo trwałych właściwości fenantrenu i przekroczyła swe kompetencje, a także naruszyła art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. (1) poprzez:
—
oparcie się na ustaleniu poczynionym w dokumencie pomocniczym komitetu państw członkowskich z 2009 r. w sprawie bardzo trwałych właściwości fenantrenu jako składnika smoły węglowej o wysokiej temperaturze, bez dokonania własnej oceny dostępnych informacji, a tym samym powielenie błędów zawartych w tym dokumencie pomocniczym;
—
wyciągnięcie wniosków odnośnie do bardzo trwałych właściwości fenantrenu, których nie uzasadniają dowody, na których się oparto;
—
nieuwzględnienie dostępnych dowodów, które byłyby źródłem istotnych pytań dotyczących wiarygodności i skrajnego konserwatyzmu analizy dotyczącej symulacji osadów wodnych OECD 308 w odniesieniu do fenantrenu;
—
niewzięcie pod uwagę informacji podających w wątpliwość obliczenia przeprowadzone w celu dostosowania wyników analizy OECD 308, tak aby uwzględniała ona temperaturę;
—
brak oceny nowych dowodów dotyczących trwałości fenantrenu, które zostałyby udostępnione stronie pozwanej w toku konsultacji publicznych; oraz
—
niewzięcie pod uwagę wszystkich istotnych informacji przy ustalaniu mocy dowodowej trwałych właściwości fenantrenu, konkretnie w odniesieniu do fotodegradacji, rozpuszczania i ulatniania się fenantrenu.
2.
W ramach zarzutu drugiego strona skarżąca twierdzi, że przyjmując zaskarżony akt, strona pozwana naruszyła obowiązującą w prawie Unii Europejskiej zasadę proporcjonalności.
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006, L 396, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy