27.5.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 182/34
Προσφυγή-αγωγή της 20ής Μαρτίου 2019 — Kalai κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-178/19)
(2019/C 182/39)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγων-ενάγων: Nader Kalai (Χάλιφαξ, Καναδάς) (εκπρόσωπος: G. Karouni, δικηγόρος)
Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει κατά το μέρος που οι πράξεις αυτές τον αφορούν:
—
την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2019/87 του Συμβουλίου, της 21ης Ιανουαρίου 2019, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας·
—
τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/85 του Συμβουλίου, της 21ης Ιανουαρίου 2019, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο να καταβάλει το ποσό των 2 000 000,00 ευρώ προς αποκατάσταση κάθε είδους προξενηθείσας βλάβης·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, τα οποία ο τελευταίος επιφυλάσσεται να δικαιολογήσει κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας βάσει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, κατά το οποίο ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη. Συναφώς, ο προσφεύγων υποστηρίζει, βασιζόμενος στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και στα άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και στη νομολογία του Δικαστηρίου, ότι έπρεπε να είχε κληθεί σε ακρόαση πριν το Συμβούλιο λάβει τα περιοριστικά σε βάρος του μέτρα και ότι, κατά συνέπεια, εθίγησαν τα δικαιώματά του άμυνας.
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Ο προσφεύγων προσάπτει στο Συμβούλιο ότι αρκέστηκε σε γενικές και αόριστες διατυπώσεις δίχως να αναφέρει, κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο, τους λόγους για τους οποίους έκρινε, κατά την άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, ότι πρέπει να επιβληθούν τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα κατά του προσφεύγοντος. Δεν παρατέθηκε κανένα συγκεκριμένο και αντικειμενικό στοιχείο το οποίο να προσάπτεται στον προσφεύγοντα και το οποίο να δύναται να δικαιολογήσει τα επίμαχα μέτρα.
3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, κατά το μέρος που το Συμβούλιο φέρεται να έκανε δεκτά, στην αιτιολογία που παρέθεσε προς δικαιολόγηση των περιοριστικών μέτρων, στοιχεία τα οποία στερούνται προδήλως πραγματικής βάσεως. Συνεπώς, τα προβαλλόμενα πραγματικά περιστατικά στερούνται παντός ερείσματος.
4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων ενέχει εν προκειμένω παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Ο προσφεύγων θεωρεί ότι το επίδικο μέτρο πρέπει να ακυρωθεί στο μέτρο που είναι δυσανάλογο προς τον επιδιωκόμενο σκοπό και ότι το εν λόγω μέτρο συνιστά υπέρμετρη επέμβαση στην επιχειρηματική ελευθερία και στο δικαίωμα ιδιοκτησίας, τα οποία κατοχυρώνονται, αντιστοίχως, στα άρθρα 16 και 17 του Χάρτη. Η δυσαναλογία προκύπτει, κατά τον προσφεύγοντα, λόγω του ότι το μέτρο αφορά κάθε σημαντική οικονομική δραστηριότητα, χωρίς να διατυπώνεται κάποιο περαιτέρω κριτήριο.
5.
Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας. Ο προσφεύγων υποστηρίζει, βασιζόμενος στα άρθρα 17 και 52 του Χάρτη, ότι ένα μέτρο δέσμευσης κεφαλαίων συνεπάγεται αναμφισβήτητα περιορισμό της ασκήσεως του δικαιώματος ιδιοκτησίας και ότι, εν προκειμένω, η δέσμευση κεφαλαίων που προέρχονται από τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος επιφέρει κατ’ ανάγκη, κατά τον προσφεύγοντα, προσβολή δυσανάλογη προς τον επιδιωκόμενο από το Συμβούλιο σκοπό.
Full & Egal Universal Law Academy