24.6.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 213/40
Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2019 r. — BF/Komisja
(Sprawa T-190/19)
(2019/C 213/42)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: BF (przedstawiciele: Rechtsanwalt S. Gesterkamp i professor C. König)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie, że od dnia 18 grudnia 2018 r., tj. od daty elektronicznego powiadomienia skarżącej o drugim wezwaniu do usunięcia uchybienia, pozwana, nie podejmując działań, naruszyła obowiązek wydania kończącej postępowanie wyjaśniające decyzji w ramach postępowania w sprawie pomocy państwa SA.48706 (RVVV Rostocker Versorgungs- und Verkehrs-Holding GmbH i Nordwasser GmbH), o której skarżąca powinna zostać powiadomiona jako wnosząca skargę administracyjną, a mianowicie albo decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, albo decyzji o niewszczynaniu postępowania;
—
obciążenie pozwanej kosztami postępowania; oraz
—
tytułem środka ostrożności i ewentualnie, w razie gdyby zaniechanie działania przez pozwaną ustało po zawisłości powództwa, obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Skarga opiera się na następujących zarzutach.
Skarżąca podnosi przede wszystkim, że przesłanki wniesienia skargi na bezczynność są spełnione, w szczególności dlatego, że w dniu doręczenia drugiego wezwania do usunięcia uchybienia występowały okoliczności faktyczne pozwalające na wydanie decyzji zamykającej wstępne postępowanie wyjaśniające na podstawie art. 4 rozporządzenia (UE) 2015/1589 (1).
Ponadto skarżąca zarzuca, że w piśmie administracyjnym z dnia 17 grudnia 2018 r. pozwana jedynie normatywnie stwierdziła istnienie monopolu prawnego na rzecz Nordwasser GmbH, której udzielono zlecenia w ramach działalności wewnętrznej, co mogło wykluczyć zakłócenie konkurencji w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, nie odnosząc się do kwestii faktycznych, takich jak istnienie korzyści.
Skarżąca podnosi również, że poprzez złożenie skargi wykazała już na wczesnym etapie postępowania, iż monopol prawny został stwierdzony zgodnie z prawem Unii. W każdym razie pozwana powinna była przedstawić swoje stanowisko w oparciu o ustalone fakty w kategoriach czysto prawnych i konsekwentnie wydać co najmniej jedną decyzję o niewszczynaniu postępowania na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/1589, zaskarżalną najpóźniej od grudnia 2018 r.
(1) Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9).
Full & Egal Universal Law Academy