17.6.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 206/88
Skarga wniesiona w dniu 9 kwietnia 2019 r. — Giant Electric Vehicle Kunshan/Komisja
(Sprawa T-243/19)
(2019/C 206/78)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Giant Electric Vehicle Kunshan Co. Ltd (Kunshan, Chiny) (przedstawiciel: P. De Baere, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania strony skarżącej
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/72 z dnia 17 stycznia 2019 r. (1), w zakresie w jakim dotyczy ono strony skarżącej; oraz
—
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy, zgodnie z którym strona pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając, że przy zakupie przez stronę skarżącą silników i akumulatorów przyznane zostały subsydia z naruszeniem art. 1 ust. 1 i art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 z dnia 8 czerwca 2016 r. (2). Zarzut ten dzieli się na cztery części:
—
strona pozwana nie wykazała, że rząd chiński powierzył lub wyznaczył zadanie chińskim dostawcom silników i akumulatorów strony skarżącej;
—
strona pozwana nie wykazała, że podnoszony wkład finansowy ze strony rządu chińskiego przyznawał korzyść stronie skarżącej;
—
strona pozwana oparła swoje wnioski dotyczące strony skarżącej na błędnym zastosowaniu art. 28 rozporządzenia (UE) 2016/1037; oraz
—
strona pozwana nie wykazała związku między lokalnie nabywanymi silnikami i akumulatorami a rowerami elektrycznymi wywożonymi do Unii Europejskiej.
2.
Zarzut drugi, zgodnie z którym strona pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie przy obliczaniu kwoty subsydiów, nieprawidłowo uwzględniając korzyści niezwiązane z rowerami elektrycznymi wprowadzonymi do swobodnego obrotu w Unii Europejskiej.
3.
Zarzut trzeci, zgodnie z którym strona pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych, uznając, że korzystanie z akceptów bankowych stanowiło wkład finansowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1037.
4.
Zarzut czwarty, zgodnie z którym strona pozwana nie wykazała, że korzystanie z akceptów bankowych przyniosło stronie skarżącej korzyść.
5.
Zarzut piąty, zgodnie z którym strona pozwana nie wykazała szczególnego charakteru subsydium przyznanego w postaci akceptów bankowych, co stanowi naruszenie art. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1037.
6.
Zarzut szósty, zgodnie z którym strona pozwana popełniła oczywisty błąd w ocenie, uznając, że strona skarżąca uzyskała korzyść w postaci prawa do użytkowania gruntów.
7.
Zarzut siódmy, zgodnie z którym strona pozwana naruszyła art. 8 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia (UE) 2016/1037, nie dokonując — w celu obliczenia podcięcia cenowego i zaniżania cen — porównania między ceną importową a ceną podobnego produktu w przemyśle Unii na tym samym poziomie handlu i w momencie, gdy produkty zaczynają ze sobą konkurować.
(1) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/72 z dnia 17 stycznia 2019 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz rowerów elektrycznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2019, L 16, s. 5).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016, L 176, s. 55).
Full & Egal Universal Law Academy