EUR-Lex -  62019TN0334 - NL

29.7.2019   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 255/46

Beroep ingesteld op 4 juni 2019 — Google en Alphabet/Commissie

(Zaak T-334/19)

(2019/C 255/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Google LLC (Mountain View, Californië, Verenigde Staten), Alphabet, Inc. (Mountain View) (vertegenwoordigers: C. Jeffs, advocaat, J. Staples, solicitor, D. Beard QC en J. Williams, barrister)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

—

het besluit van de Commissie van 20 maart 2019 in zaak COMP/AT.40411 — Google Search (AdSense) (geheel of gedeeltelijk) nietig verklaren;

—

bijgevolg, of subsidiair, de aan verzoeksters opgelegde boetes nietig verklaren of verlagen in het kader van de uitoefening van de volledige rechtsmacht van het Gerecht, en

—

in ieder geval de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Dit verzoek strekt tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 20 maart 2019 inzake een procedure op grond van artikel 102 VWEU en artikel 54 EER-Overeenkomst (AT.40411 — Google Search (AdSense)). Verzoeksters verzoeken de nietigverklaring van elk van de drie vastgestelde inbreuken, van de vaststelling dat er sprake was van een enkele voortdurende inbreuk, en van de oplegging van een boete.

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

1.

Eerste middel: in het bestreden besluit is de markt onjuist gedefinieerd en derhalve de machtspositie onjuist beoordeeld. In het bijzonder stelt het bestreden besluit ten onrechte vast dat:

—

zoekadvertenties en andere advertenties dan zoekadvertenties niet met elkaar concurreren;

—

rechtstreeks verkochte advertenties en indirecte advertenties niet met elkaar concurreren.

2.

Tweede middel: het bestreden besluit bevat de onjuiste beoordeling dat de zogenaamde exclusiviteitsclausule van Google („Site-Exclusivity Clause”) misbruik vormt. Het bestreden besluit:

—

karakteriseert de „Site-Exclusivity Clause” onterecht als een exclusieve leveringsverplichting;

—

stelt ten onrechte vast dat in het besluit niet diende te worden onderzocht of het aannemelijk was dat de „Site-Exclusivity Clause” mededingingsbeperkende gevolgen kon hebben;

—

toont niet aan dat het aannemelijk was dat de „Site-Exclusivity clause”, hoe zij ook wordt gekwalificeerd, de mededinging kon beperken.

3.

Derde middel: het bestreden besluit stelt ten onrechte vast dat Google's clausule inzake de premium plaatsing en minimale Google advertentie („Placement Clause”) misbruik vormde. Het bestreden besluit:

—

karakteriseert de „Placement Clause” op ondeugdelijke wijze;

—

toont niet aan dat het aannemelijk was dat de Placement Clause de mededinging kon beperken.

4.

Vierde middel: het bestreden besluit stelt ten onrechte vast dat de clausule inzake toestemming voor gelijkaardige advertenties van Google („Modification Clause”) misbruik vormde. Het bestreden besluit:

—

toont niet aan dat het aannemelijk was dat de Modification Clause de mededinging kon beperken;

—

subsidiair: laat ten onrechte buiten beschouwing dat de Modification Clause objectief gerechtvaardigd was omdat de clausule de websitebezoekers, adverteerders en Google beschermde en/of dat eventuele uitsluitingseffecten werden gecompenseerd door de voordelen van de clausule.

5.

Vijfde middel: het bestreden besluit legt ten onrechte een boete op en de berekening van die boete is onjuist. Het bestreden besluit:

—

houdt ten onrechte geen rekening met het gebrek aan opzet en onachtzaamheid van Google, noch met het feit dat de Commissie deze zaak had gekozen om toezeggingen te verkrijgen;

—

subsidiair: de boeteberekening is onjuist;

—

nog meer subsidiair: het evenredigheidsbeginsel wordt niet nageleefd.

Full & Egal Universal Law Academy