5.8.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 263/57
Προσφυγή της 14ης Ιουνίου 2019 — Ιταλία κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-357/19)
(2019/C 263/64)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: P. Gentili, avvocato dello Stato, και G. Palmieri)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2652 τελικό της 3ης Απριλίου 2019, που κοινοποιήθηκε στις 4 Απριλίου 2019, περί εγκρίσεως του «Grande Progetto Nazionale Banda Ultra Larga — Aree Bianche» (GP BUL), με επιλέξιμο κόστος ύψους 941 022 670 €, καθόσον αποκλείει από την εισφορά του ΕΤΠΑ τις δαπάνες που κατέβαλε ο δικαιούχος για ΦΠΑ, να αποφανθεί ότι οι δαπάνες αυτές έπρεπε, αντιθέτως, να περιληφθούν στην εισφορά και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 69, παράγραφος 3, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 1303/2013 (1) διότι κανένας από τους τρεις λόγους αποκλεισμού των δαπανών για ΦΠΑ δεν αντιστοιχεί στην περίπτωση δυνατότητας ανάκτησης του ΦΠΑ βάσει της εθνικής νομοθεσίας για τον ΦΠΑ.
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση των κανόνων σχετικά με τους υποκείμενους στον ΦΠΑ (άρθρα 9 και 13 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ (2)) και τη φορολογική αρχή που επιβάλλει τον ΦΠΑ (άρθρα 206 και 250 της ως άνω οδηγίας), παραβίαση των εθνικών συνταγμάτων και της θεμελιώδους δομής των κρατών μελών (άρθρο 4, παράγραφος 2, ΣΕΕ) και παράβαση του άρθρου 69, παράγραφος 3, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 1303/2013. Επισημαίνεται συναφώς ότι παρανόμως θεωρείται ότι ο ΦΠΑ που καταβάλλεται εκ των προτέρων από το MiSE (Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης) ως δικαιούχο της συνεισφοράς του ΕΤΠΑ δύναται να ανακτηθεί διότι άλλο υπουργείο (Υπουργείο Οικονομικών) εισέπραξε τα ποσά αυτά εν είδη φορολογικών εσόδων.
3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 9, 11, 13 και 28 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Κατά την προσφεύγουσα, το γεγονός ότι η Infratel είναι in house εταιρία του MiSE (Υπουργείου Οικονομικής Ανάπτυξης) δεν αποκλείει την επιβολή ΦΠΑ κατά την τιμολόγηση της προμήθειας αγαθών ή παροχής υπηρεσιών από την εταιρία αυτή προς το ως άνω Υπουργείο.
4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 61, παράγραφος 8, και 69, παράγραφος 3, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 1303/2013. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το επίμαχο έργο συγχρηματοδοτήθηκε από το ΕΤΠΑ ως κρατική ενίσχυση. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να θεωρηθεί έργο που παράγει έσοδα.
(1) Κανονισμός (ΕΕ) 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ 2013, L 347, σ. 320).
(2) Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE 2006, L 347, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy