12.8.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 270/45
Προσφυγή της 21ης Ιουνίου 2019 — CI κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου
(Υπόθεση T-383/19)
(2019/C 270/47)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες: CI, CJ, CK, CL και CN (εκπρόσωπος: J. Fouchet, δικηγόρος)
Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/592 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 2019, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1806 περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, όσον αφορά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής δικηγόρου ύψους 5 000 ευρώ.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/592 συνεπάγεται προσβολή των κεκτημένων δικαιωμάτων που απορρέουν από την ιθαγένεια της Ένωσης.
Πρώτον, οι προσφεύγοντες φρονούν ότι το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο προσέβαλαν το δικαίωμά τους στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή δεδομένου ότι ήταν εγκατεστημένοι και είχαν το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων τους για περισσότερα από δεκαπέντε έτη σε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης, κράτος με το οποίο διατηρούν στενούς δεσμούς: ορισμένοι από αυτούς έχουν σύζυγο και παιδιά που είναι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους ή έχουν στην κυριότητά τους ακίνητο ευρισκόμενο στο κράτος μέλος αυτό.
Δεύτερον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει την αρχή της ισότητας καθόσον αναγνωρίζει ότι παύουν να υφίστανται τα δικαιώματα που αντλούν από την ευρωπαϊκή τους ιθαγένεια, χωρίς να καθιερώνει διάκριση μεταξύ των πολιτών που υπάγονται στον κανόνα περί καταργήσεως του δικαιώματός τους του εκλέγειν μετά από δεκαπέντε χρόνια διαμονής εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου και των λοιπών πολιτών.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός παραβιάζει το καθεστώς του Γιβραλτάρ, καθόσον η μνεία του Γιβραλτάρ, στον προσβαλλόμενο κανονισμό, ως «αποικίας του βρετανικού στέμματος» προκαλεί μόνον απρόσφορο για τη συμφιλίωση μεταξύ Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου κλίμα, εις βάρος των δικαιωμάτων των κατοίκων του Γιβραλτάρ.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της απαλλαγής από την υποχρέωση θεωρήσεως η οποία χορηγήθηκε στους Βρετανούς πολίτες από τον κανονισμό 2018/1240, λόγω του ότι οι προσφεύγοντες θα πρέπει να ζητούν άδεια ταξιδιού ETIAS και ότι υπάρχει, συνεπώς, πιθανότητα η άδεια αυτή να μην τους χορηγηθεί.
Full & Egal Universal Law Academy