12.8.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 270/47
Προσφυγή-αγωγή της 28ης Ιουνίου 2019 — Puigdemont i Casamajó και Comín i Oliveres κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-388/19)
(2019/C 270/49)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Carles Puigdemont i Casamajó (Βατερλώ, Βέλγιο) και Antoni Comín i Oliveres (Βατερλώ) (εκπρόσωποι: P. Bekaert, δικηγόρος, B. Emmerson QC, G. Boye και S. Bekaert, δικηγόροι)
Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, με την οποία αυτό αρνείται την πρόσβαση των προσφευγόντων-εναγόντων στην ειδική τελετή υποδοχής που οργανώθηκε για τα εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου, και την οδηγία του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 29ης Μαΐου 2019, με την οποία τους απαγορεύθηκε να υποβάλουν τη γραπτή δήλωση που απαιτεί το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Κοινοβουλίου·
—
να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, να μη λάβει υπόψη τα αποτελέσματα των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαΐου 2019 τα οποία ανακοινώθηκαν επίσημα από την Ισπανία, καθώς και τη μεταγενέστερη απόφαση να ληφθεί υπόψη διαφορετικός και ελλιπής κατάλογος εκλεγμένων μελών που κοινοποιήθηκε από τις ισπανικές αρχές στις 17 Ιουνίου 2019, ο οποίος δεν περιλαμβάνει τους προσφεύγοντες-ενάγοντες·
—
να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου με την οποία αυτό θεωρεί ότι η ανακοίνωση της ισπανικής εκλογικής επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2019 στερεί από τα αποτελέσματά της την ανακήρυξη των προσφευγόντων-εναγόντων ως εκλεγμένων μελών του Κοινοβουλίου, γεγονός που ισοδυναμεί με αποδιδόμενη στο Κοινοβούλιο παράνομη ανακήρυξη κενής θέσεως η οποία συνιστά παράβαση του άρθρου 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976·
—
να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, να αρνηθεί να εγγυηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του, το δικαίωμα των προσφευγόντων-εναγόντων να καταλάβουν τις θέσεις τους στο Κοινοβούλιο και στα όργανά του και να απολαύουν όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις θέσεις αυτές από την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί των διαφορών που εκκρεμούν τόσο ενώπιον του Κοινοβουλίου όσο και ενώπιον των δικαστικών αρχών της Ισπανίας·
—
να ακυρώσει την απόφαση του Κοινοβουλίου, όπως επιβεβαιώθηκε από την στερούμενη νομικής βάσης επιστολή του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 27ης Ιουνίου 2019, με την αυτό οποία αρνείται να επιβεβαιώσει τα προνόμια και τις ασυλίες των προσφευγόντων-εναγόντων βάσει του άρθρου 9 του έβδομου Πρωτοκόλλου για τα προνόμια και τις ασυλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Κανονισμού του·
—
να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο στην καταβολή των δικαστικών εξόδων και, σύμφωνα με το άρθρο 340, δεύτερη παράγραφος, ΣΛΕΕ, στην καταβολή αποζημίωσης προς αποκατάσταση της ζημίας που οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υπέστησαν, ήτοι της απώλειας του μηνιαίου μισθού των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και σε συμβολικό ποσό ενός ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής τους βλάβης.
Λόγοι προσφυγής-αγωγής και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής τους, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν πέντε λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου να αρνηθεί την πρόσβαση των προσφευγόντων-εναγόντων στην ειδική τελετή υποδοχής που οργανώθηκε για τα εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου και η οδηγία του Προέδρου του Κοινοβουλίου της 29ης Μαΐου 2019 συνιστούν παράβαση των άρθρων 20, 21 και 39, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Κοινοβούλιο, με την απόφασή του να μη λάβει υπόψη τα αποτελέσματα των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαΐου 2019 τα οποία ανακοινώθηκαν επίσημα από την Ισπανία, καθώς και με την μεταγενέστερη απόφασή του να λάβει υπόψη διαφορετικό και ελλιπή κατάλογο εκλεγμένων μελών που κοινοποιήθηκε από τις ισπανικές αρχές στις 20 Ιουνίου 2019, ο οποίος δεν περιλαμβάνει τους προσφεύγοντες-ενάγοντες, παραβαίνει το άρθρο 12 της Εκλογικής Πράξης του 1976 και το άρθρο 3, παράγραφος 2, της απόφασης 2018/937 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου, με την οποία θεωρεί ότι η ανακοίνωση της ισπανικής εκλογικής επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2019 στερεί από τα αποτελέσματά της την ανακήρυξη των προσφευγόντων-εναγόντων ως εκλεγμένων μελών του Κοινοβουλίου, ισοδυναμεί με αποδιδόμενη στο Κοινοβούλιο παράνομη ανακήρυξη κενής θέσεως κατά παράβαση του άρθρου 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976, η οποία συνιστά παράβαση των άρθρων 6, παράγραφος 2, 8 και 13 της Εκλογικής Πράξης του 1976, σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976.
4.
Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Κοινοβούλιο, με την απόφασή του να αρνηθεί να εγγυηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του, το δικαίωμα των προσφευγόντων-εναγόντων να καταλάβουν τις θέσεις τους στο Κοινοβούλιο και στα όργανά του και να απολαύουν όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις θέσεις αυτές από την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί των διαφορών που εκκρεμούν τόσο ενώπιον του Κοινοβουλίου όσο και ενώπιον των δικαστικών αρχών της Ισπανίας, παραβαίνει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τα άρθρα 5, παράγραφος 1, και 12 της Εκλογικής Πράξης του 1976, σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976.
5.
Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, με την απόφασή του να αρνηθεί να επιβεβαιώσει τα προνόμια και τις ασυλίες των προσφευγόντων-εναγόντων βάσει του άρθρου 9 του έβδομου Πρωτοκόλλου για τα προνόμια και τις ασυλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραβαίνει το άρθρο 5, παράγραφος 2, του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το άρθρο 6, παράγραφος 2, της Εκλογικής Πράξης του 1976 και το άρθρο 9 του ως άνω Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 2, του Χάρτη, το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, ΣΕΕ, το άρθρο 14, παράγραφοι 2 και 3, ΣΕΕ και το άρθρο 1, παράγραφος 3, της Εκλογικής Πράξης του 1976.
(1) Απόφαση (ΕΕ) 2018/937 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2018, για τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΕ L 165I, 2.7.2018, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy