16.9.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 312/12
Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2019 r. — ITV/Komisja
(Sprawa T-456/19)
(2019/C 312/13)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: ITV plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: J. Lesar, Solicitor, i K. Beal, QC)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2019) 2526 final z dnia 2 kwietnia 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.44896 wdrożonej przez Zjednoczone Królestwo w formie zwolnienia podatkowego dla finansowania grup zagranicznych spółek kontrolowanych;
—
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziewięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczy błędnego zastosowania przez Komisję art. 107 ust. 1 TFUE lub oczywistego błędu w ocenie przy wyborze układu odniesienia dla analizy systemu podatkowego. Komisja powinna była przyjąć za układ odniesienia funkcjonujący z Zjednoczonym Królestwie system podatku od osób prawnych, a nie po prostu sam system dotyczący zagranicznych spółek kontrolowanych (ZSK).
2.
Zarzut drugi dotyczy naruszenia prawa przez Komisję w związku ze stosowaniem art. 107 ust. 1 TFUE lub oczywistego błędu w ocenie polegającego na przyjęciu wadliwego podejścia do analizy systemu ZSK. W motywach 124–126 zaskarżonej decyzji Komisja błędnie potraktowała przepisy części 9A rozdział 9 Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [ustawy Zjednoczonego Królestwa z 2010 r. w sprawie regulacji podatkowych (międzynarodowych i innych)] jako formę odstępstwa od opodatkowania na zasadach ogólnych określonego w rozdziale 5 tej ustawy.
3.
Zarzut trzeci dotyczy naruszenia prawa, jakiego miała się dopuścić Komisja przy stosowaniu art. 107 ust. 1, gdy uznała ona, w motywach 127–151 zaskarżonej decyzji, że kryterium selektywności zostało spełnione, skoro przedsiębiorstwa znajdujące się w porównywalnej pod względem faktycznym i prawnym sytuacji były traktowane odmiennie.
4.
Zarzut czwarty dotyczy okoliczności, że wynoszące 75 % zwolnienie przewidziane w sekcji 371ID Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [ustawy Zjednoczonego Królestwa z 2010 r. w sprawie regulacji podatkowych (międzynarodowych i innych)] jest uzasadnione w charakterem i ogólną strukturą systemu podatkowego.
5.
Zarzut piąty dotyczy okoliczności, że nałożenie obciążenia podatkowego na ZSK spełniające przesłanki objęcia zwolnieniem ustanowionym w części 9A rozdział 9 Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [ustawy Zjednoczonego Królestwa z 2010 r. w sprawie regulacji podatkowych (międzynarodowych i innych)] jako kategoria narusza swobodę przedsiębiorczości strony skarżącej przewidzianą w art. 49 TFUE.
6.
Zarzut szósty jest oparty na oczywistym błędzie w ocenie dotyczącym wynoszącego 75 % zwolnienia i kwestii stałej proporcji.
7.
Zarzut siódmy jest oparty na twierdzeniu, że decyzja Komisji jest niezgodna z przewidzianą w prawie Unii ogólną zasadą niedyskryminacji lub równości.
8.
Zarzut ósmy jest oparty na twierdzeniu, że Komisja naruszyła prawo, stosując w drodze analogii przepisy dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 (1) lub bezzasadnie opierając się na przepisach wskazanej dyrektywy, która nie miała zastosowania ratione temporis.
9.
Zarzut dziewiąty dotyczy naruszenia prawa przez Komisje w związku ze stosowaniem art. 107 ust. 1 TFUE poprzez uznanie w motywie 176 zaskarżonej decyzji, że istnieje kategoria beneficjentów (obejmująca stronę skarżącą) i że strona skarżąca uzyskała pomoc, którą należy odzyskać na podstawie art. 2 ust. 1 zaskarżonej decyzji.
(1) Dyrektywa Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiająca przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz.U. 2016, L 193, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy