2.9.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 295/77
Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2019 — Société générale κ.λπ. κατά ΕΣΕ
(Υπόθεση T-466/19)
(2019/C 295/102)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες: Société générale (Παρίσι, Γαλλία), Crédit du Nord (Λίλλη, Γαλλία) και SG Option Europe (Puteaux, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi και M. Dalon, δικηγόροι)
Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
Αιτήματα
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, να ακυρώσει την απόφαση SRB/ES/SRF/2019/10 για τον υπολογισμό των εκ των προτέρων εισφορών στο ΕΤΕ για το έτος 2019, στο μέτρο που η απόφαση αυτή αφορά τις προσφεύγουσες·
—
δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, να κρίνει ανεφάρμοστες τις ακόλουθες διατάξεις του κανονισμού για τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης (ΕΜΕ), του εκτελεστικού κανονισμού και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού:
—
τα άρθρα 69, παράγραφος 2, 70, παράγραφος 1 και 70, παράγραφος 2, στοιχεία α' και β', του κανονισμού ΕΜΕ·
—
τα άρθρα 4, παράγραφος 2, 6, 7 και 10, καθώς και το παράρτημα Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού·
—
τα άρθρα 4 και 8, παράγραφος 5, του εκτελεστικού κανονισμού·
—
να καταδικάσει το καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης. Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, ειδικότερα, ότι τα κείμενα τα οποία εφαρμόζονται με την προσβαλλόμενη απόφαση τις τιμωρούν ευθέως και αυστηρά, λόγω του τρόπου υπολογισμού τόσο της βασικής εισφοράς όσο και του παράγοντα κινδύνου που καθορίζονται σε αυτά. Κατά τις προσφεύγουσες, τα κριτήρια αυτά στην πραγματικότητα δεν ανταποκρίνονται ούτε στο πραγματικό τους μέγεθος ούτε στον πραγματικό κίνδυνο. Η πρόδηλη παραβίαση της αρχής της ισότητας, που απορρέει ευθέως από τα κείμενα αυτά, εντείνεται, εξάλλου, από τη διαφορετική μεταχείριση των μεγάλων ιδρυμάτων, στα οποία περιλαμβάνονται οι προσφεύγουσες, σε σχέση με τα μικρά και τα μεσαία ιδρύματα.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Κατά τις προσφεύγουσες, η, επίσης πρόδηλη, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας από τα κείμενα τα οποία εφαρμόζει η προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει αυτομάτως από την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης. Ειδικότερα, δεδομένου ότι ο μηχανισμός του ΕΤΕ στηρίζεται στον καθορισμό ενός προκαθορισμένου συνολικού επιπέδου-στόχου εισφορών, η άνιση κατανομή των εισφορών αυτών μεταξύ των ιδρυμάτων οδηγεί αυτομάτως σε δυσανάλογες εκταμιεύσεις και, συνεπώς, σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Η παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου από τα κείμενα τα οποία εφαρμόζει η προσβαλλόμενη απόφαση συνδέεται τόσο με το γεγονός ότι ο τρόπος υπολογισμού της εισφοράς που οφείλει κάθε ίδρυμα δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί όσο και με το ότι η εισφορά αυτή δεν εξαρτάται από την κατάσταση και το συνολικό προφίλ κινδύνου του ιδρύματος αυτοτελώς, αλλά από τη σχετική κατάστασή του σε σχέση με τα άλλα ιδρύματα.
4.
Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης. Η παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, στο μέτρο που η απόφαση αυτή για τον υπολογισμό της μεταβλητής που συνδέεται με τον κίνδυνο δεν εφαρμόζει όλα τα κριτήρια κινδύνου που προβλέπονται από τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό, παρότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης θα έπρεπε να είναι σε θέση, τέσσερα χρόνια μετά τη θέση σε ισχύ του μηχανισμού των εισφορών, να εφαρμόζει το σύνολο των κριτηρίων αυτών.
Full & Egal Universal Law Academy