16.9.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 312/33
Skarga wniesiona w dniu 5 lipca 2019 r. — GlaxoSmithKline Finance i Setfirst/Komisja
(Sprawa T-492/19)
(2019/C 312/28)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: GlaxoSmithKline Finance plc (Brentford, Zjednoczone Królestwo) i Setfirst Ltd (Brentford) (przedstawiciele: K. Bacon, QC, i A. Lyle-Smythe, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie w całości nieważności decyzji Komisji C(2019) 2526 final z dnia 2 kwietnia 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.44896 wdrożonej przez Zjednoczone Królestwo dotyczącej zwolnienia podatkowego dla finansowania grup kontrolowanych spółek zagranicznych (KSZ);
—
tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona lub może dotyczyć KSZ mających faktyczną siedzibę i prowadzących rzeczywistą działalność gospodarczą w innym państwie członkowskim;
—
tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim nie zawiera ona wystarczających informacji pozwalających beneficjentowi na obliczenie, bez większych trudności, dokładnej kwoty pomocy podlegającej zwrotowi;
—
tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie częściowej nieważności, którą Sąd uzna za stosowną; oraz
—
w każdym wypadku, obciążenie Komisji kosztami i wydatkami poniesionymi przez skarżące w związku z niniejszym postępowaniem.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo i przedstawiła niewystarczające uzasadnienie, stwierdzając, że zwolnienie podatkowe dla finansowania grup (ZFG) stanowi korzyść, ponieważ w przypadku KSZ mających rzeczywistą siedzibę w innym państwie członkowskim skutkiem sprawy Cadbury Schweppes (1) jest to, że ich spółki dominujące nie powinny były podlegać żadnemu podatkowi od KSZ (nawet obniżonemu podatkowi pobieranemu w wyniku częściowego ZFG).
2.
Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo, popełniła oczywisty błąd w ocenie i nie przedstawiła odpowiedniego uzasadnienia, stwierdzając, że ZFG nie było uzasadnione względami związanymi z zapewnieniem przestrzegania swobody przedsiębiorczości.
3.
Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo i popełniła oczywisty błąd w ocenie uznając, że ZFG nie było uzasadnionym odstępstwem opartym na potrzebie uniknięcia złożonego i nieproporcjonalnie uciążliwego przypisania zysków związanych z funkcjami decyzyjnymi i zarządczymi w oparciu o podejście OECD na temat przypisania zysków stałym zakładom.
4.
Zarzut czwarty dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo nie dostarczając odpowiednich informacji na temat parametrów odzyskania pomocy.
(1) Wyrok z dnia 12 września 2006 r., Cadbury Schweppes i Cadbury Schweppes Overseas (C-196/04, EU:C:2006:544).
Full & Egal Universal Law Academy