16.9.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 312/35
Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — International Personal Finance Investments κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-493/19)
(2019/C 312/29)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: International Personal Finance Investments Ltd (Leeds, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: M. Anderson, Solicitor)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Επιτροπής C(2019) 2526 τελικό, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ, κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα·
—
εάν η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ακυρωθεί στο σύνολό της, (α) να την ακυρώσει κατά το μέρος που εφαρμόζεται στην απαλλαγή του αντιστοιχισμένου συμφέροντος σύμφωνα με το κεφάλαιο 9 του μέρους 9A νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις), και (β) να διατάξει ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα όταν ζήτησε την εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων (ΕΧΟ), ή από τις οποίες θα μπορούσε να επωφεληθεί τότε αν δεν είχε ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει σε κάθε περίπτωση να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει πλέον παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι η ΕΧΟ συνιστά πλεονέκτημα σε κάθε περίπτωση που εφαρμόζεται. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι επέλεξε να ζητήσει την ΕΧΟ, αποβλέποντας αρχικά σε απαλλαγή του 75 %, χωρίς να λάβει υπόψη κατά πόσον η φορολογική της υποχρέωση θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη αν είχε διεξάγει ανάλυση σύμφωνα με το κριτήριο των καθηκόντων σημαινόντων προσώπων (ΚΣΠ) που προβλέπεται στο τμήμα 371EB του κεφαλαίου 5 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις).
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση ή παρέμβαση μέσω κρατικών πόρων. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή ορισμένων αγαθών. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής έσφαλε καθόσον (i) προσδιόρισε το σύστημα αναφοράς με ιδιαίτερα στενό τρόπο, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της προαναφερθείσας νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φορολογίας εταιριών, (ii) δεν έλαβε υπόψη ότι το κεφάλαιο 9 του μέρους 9A του νόμου περί φορολογίας του 2010 (Διεθνείς και λοιπές διατάξεις) δεν συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5 αυτού, και (iii) δεν αναγνώρισε ότι, ακόμη και αν το εν λόγω κεφάλαιο 9 συνιστά παρέκκλιση από το κεφάλαιο 5, δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική οικονομία του μέρους 9A της νομοθεσίας.
4.
Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής έσφαλε καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ΕΧΟ είναι ικανή να επηρεάσει τις επιλογές των πολυεθνικών ομίλων όσον αφορά την τοποθεσία στην οποία ασκούνται τα καθήκοντά τους χρηματοδοτήσεως και την τοποθεσία της έδρας τους εντός της Ένωσης, ιδίως σε σχέση με την έλλειψη ισότιμων όρων ανταγωνισμού και την απουσία κανόνων για τις ΕΑΕ σε 15 άλλα κράτη μέλη πριν από το 2016.
5.
Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει ή απειλεί να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το αίτημα για την ΕΧΟ οδήγησε ασφαλώς σε μείωση του βρετανικού φόρου εταιριών και ότι η ΕΧΟ δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν με τον ως άνω τέταρτο λόγο ακυρώσεως.
6.
Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ανάκτηση της προβαλλόμενης ενισχύσεως έρχεται σε αντίθεση με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το κριτήριο ΚΣΠ στερείται ασφάλειας δικαίου, ότι το Ηνωμένο Βασίλειο διέθετε περιθώριο εκτιμήσεως για να αντιμετωπίσει την εν λόγω ανασφάλεια και ότι η καθής παρέβη το καθήκον της να διεξάγει πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η καθής, διατάσσοντας την ανάκτηση ενισχύσεως, ενήργησε αντίθετα προς το άρθρο 16, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 (1) του Συμβουλίου το οποίο απαγορεύει την ανάκτηση ενισχύσεως στην περίπτωση που η ανάκτηση αυτή είναι αντίθετη προς γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης.
7.
Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το επιλεκτικό πλεονέκτημα θα καταργούνταν, και δεν θα απαιτούνταν ανάκτηση, αν το Ηνωμένο Βασίλειο επέκτεινε αναδρομικά την ΕΧΟ σε ανάντη δάνεια και σε δάνεια προς τρίτους. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν αναγνώρισε ότι η λήψη τέτοιου είδους μέτρων καταργεί οποιοδήποτε επιλεκτικό πλεονέκτημα (υποθέτοντας προς το παρόν ότι υπάρχει τέτοιο πλεονέκτημα) και στην περίπτωση αυτή δεν υφίσταται παράνομη κρατική ενίσχυση που πρέπει να ανακτηθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.
8.
Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, κατά τον προσδιορισμό του ποσού της ενισχύσεως που πρέπει να ανακτηθεί, ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές από τις οποίες μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα όταν ζητούσε την ΕΧΟ, ή από τις οποίες θα μπορούσε να επωφεληθεί η προσφεύγουσα τότε αν δεν είχε ζητήσει την ΕΧΟ, πρέπει να ληφθούν υπόψη, ακόμη και αν η δυνατότητα επικλήσεως των εν λόγω ζημιών, ελαφρύνσεων ή απαλλαγών έχει παραγραφεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι αυτή είναι η ορθή ερμηνεία της αιτιολογικής σκέψεως 203 της προσβαλλομένης αποφάσεως αλλά, καθόσον κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη διότι μη λαμβάνοντας υπόψη τέτοιου είδους ζημίες, ελαφρύνσεις ή απαλλαγές οδηγεί σε υπερεκτίμηση του ποσού της ενισχύσεως η οποία επιφέρει στρέβλωση στην εσωτερική αγορά.
9.
Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής δεν στοιχειοθέτησε τη θέση της σε σχέση με την απαλλαγή του αντιστοιχισμένου συμφέροντος (ΑΑΣ) και δεν διεξήγαγε πλήρη ανάλυση όλων των κρίσιμων παραγόντων. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθής δεν διέκρινε μεταξύ τριών ξεχωριστών απαλλαγών βάσει του εν λόγω κεφαλαίου 9 οι οποίες λειτουργούν ανεξάρτητα και δεν αντιλήφθηκε ότι η ΑΑΣ δεν είναι ένδειξη για το κριτήριο ΚΣΠ και ότι η ύπαρξη της ΑΑΣ (η οποία συνδέεται άρρηκτα με τους κανόνες που περιορίζουν τη δυνατότητα εκπτώσεως των δαπανών για τόκους) στο εν λόγω κεφάλαιο 9 καταδεικνύει ότι η καθής έσφαλε προσδιορίζοντας το σύστημα αναφοράς με στενό, ήτοι υπάγοντάς το στους κανόνες του μέρους 9A της νομοθεσίας, αντί για το ευρύτερο βρετανικό σύστημα φόρου εταιριών.
(1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).
Full & Egal Universal Law Academy