16.9.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 312/39
Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2019 r. — Corneli/EBC
(Sprawa T-502/19)
(2019/C 312/32)
Język postępowania: włoski
Strony
Strona skarżąca: Francesca Corneli (Velletri, Włochy) (przedstawiciele: M. Condinanzi, L. Boggio i F. Ferraro, avocats)
Strona pozwana: Europejski Bank Centralny
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji i stwierdzenie jej nieważności;
—
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania; oraz
—
nakazanie przez Sąd środka organizacji postępowania w postaci przedłożenia zaskarżonego aktu i następczej decyzji dotyczącej przedłużenia w pełnych wersjach
Zarzuty i główne argumenty
Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko decyzji Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego z dnia 1 stycznia 2019 r., EBC-SSM-2019-ITCAR-11, przyjętej na podstawie projektu decyzji Rady Nadzorczej sporządzonego zgodnie z art. 26 ust. 8 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 (1), art. 69 octiesdecies dekretów, 70 i 98 dekretu ustawodawczego nr 385 z dnia 1 września 1993 r. (zwanego dalej „TUB”), na mocy którego dokonano transpozycji art. 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w związku z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 2014/2013, dotyczącej wyboru organów administracyjnych i nadzorczych Banque Carige S.p.A. z siedzibą w Genui (Włochy), oraz zastąpienia ich przez trzech zarządców specjalnych i radę nadzorczą złożoną z trzech członków.
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, art. 28 i 29 dyrektywy 2014/59/UE (2) oraz art. 69 octiesdecies TUB:
—
w tym względzie podniesiono, że środki wczesnej interwencji wymagają stopniowania interwencji, co nie zostało dochowane w niniejszym przypadku. Przyjęty, bardziej inwazyjny środek jest zatem niezgodny z prawem i nieważny.
2.
Zarzut drugi dotyczący braku uzasadnienia w odniesieniu do wymogów proporcjonalności i stopniowania, których wymaga ogólny system środków wczesnej interwencji.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 29 zdanie ostatnie dyrektywy 2014/59/UE oraz zasady dobrej administracji:
—
w tym względzie podniesiono, że powołanie członków poprzednich członków zarządu na stanowiska dyrektorów tymczasowych jest sprzeczne z obowiązkiem zapobiegania konfliktom interesów.
4.
Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 70 TUB, nadużycia władzy i braku uzasadnienia:
—
w tym względzie podniesiono, że zarząd specjalny ustanowiony wobec poważnych naruszeń lub nieprawidłowości sprawia, że środek jest wewnętrznie sprzeczny i niespójny.
5.
Zarzut piąty dotyczący naruszenia przepisów dotyczących prawa akcjonariuszy zawartych w dyrektywie (UE) nr 1132/2017 (3) i we włoskim kodeksie cywilnym, również w zastosowaniu podstawowych zasad zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej i we włoskiej konstytucji w zakresie ochrony własności, oszczędności i prywatnej inicjatywy gospodarczej oraz samostanowienia obywateli w ich osobistych wyborach.
(1) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. 2013, L 287, s. 63).
(2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. 2014, L 173, s. 190)
(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz.U. 2017, L 169, s. 46).
Full & Egal Universal Law Academy