9.9.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 305/63
Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2019 r. — DE/Parlament Europejski
(Sprawa T-505–19)
(2019/C 305/73)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: DE (przedstawiciel: adwokat T. Oeyen)
Strona pozwana: Parlament Europejski
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 30 października 2018 r., w której Parlament Europejski odmówił przyznania stronie skarżącej odpowiedniego urlopu okolicznościowego umożliwiającego sprawowanie opieki nad urodzonymi bliźniętami, które urodziła matka zastępcza;
—
obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do równego traktowania i prawa do niedyskryminacji.
—
Odmawiając stronie skarżącej prawa do urlopu w związku z narodzinami dziecka równoważnego urlopowi macierzyńskiemu lub urlopowi adopcyjnemu, zaskarżona decyzja narusza prawa podstawowe strony skarżącej do równego traktowania i niedyskryminacji, określone w art. 21 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w art. 14 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC) i w art. 1 lit. d) regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej. Osoby homoseksualne stanowią grupę rodziców, która najczęściej korzysta z matki zastępczej, i są one poszkodowane w sposób nieproporcjonalny dokonaną przez Parlament wykładnią przepisów regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w dziedzinie urlopu w związku z narodzinami dziecka, która to wykładnia wynika z zaskarżonej decyzji.
2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa strony skarżącej do ochrony życia rodzinnego.
—
Nie przyznając stronie skarżącej odpowiedniego urlopu okolicznościowego umożliwiającego opiekę na urodzonymi dziećmi, równoważnego urlopowi macierzyńskiemu lub urlopowi adopcyjnemu, zaskarżona decyzja narusza art. 8 EKPC, który chroni prawo skarżącego do życia rodzinnego w związku z art. 14 EKPC.
3.
Zarzut trzeci dotyczący okoliczności, że zaskarżona decyzja została przyjęta z naruszeniem zasady dobrej administracji.
—
w szczególności podniesiono, że strona pozwana: (i) odmówiła stronie skarżącej prawa do bycia wysłuchanym; (ii) niewystarczająco uzasadniła decyzję.
4.
Zarzut czwarty dotyczący niezgodności z prawem przepisów w dziedzinie urlopu okolicznościowego zawartych w regulaminie pracowniczym urzędników, gdyby przyjąć sposób wykładni przedstawiony przez stronę pozwaną w zaskarżonej decyzji.
—
Z takich samych względów jak przedstawione w zarzutach pierwszym, drugim i trzecim powyżej, strona skarżąca podnosi, że dokonana przez stronę pozwaną wykładnia art. 57 regulaminu pracowniczego w związku z art. 6 załącznika V do wspomnianego regulaminu, wynikająca z zaskarżonej decyzji, zgodnie z którą urzędnikom i innym pracownikom Parlamentu Europejskiego, którzy mają dziecko urodzone przez matkę zastępczą, nie przysługuje prawo do urlopu okolicznościowego równoważnego urlopowi macierzyńskiemu lub urlopowi adopcyjnemu, jest niezgodna z prawem.
5.
Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa i błędnego stosowania art. 6 załącznika II do regulaminu pracowniczego oraz przepisów wewnętrznych Parlamentu Europejskiego w dziedzinie urlopów.
—
W sytuacji gdyby Sąd orzekł, że skarżący nie ma prawa do urlopu w związku z narodzinami dziecka równoważnego urlopowi macierzyńskiemu lub urlopowi adopcyjnemu, skarżący twierdzi, że — jako ojciec bliźniąt — ma prawo do 20 dni urlopu. Prawo to ma zastosowanie niezależnie od mechanizmu prawnego, w ramach którego skarżący ponosi odpowiedzialność rodzicielską.
Full & Egal Universal Law Academy