2.9.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 295/87
Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2019 r. — Antonio Del Valle Ruiz i in./SRB
(Sprawa T-512/19)
(2019/C 295/113)
Język postępowania: hiszpański
Strony
Strona skarżąca: Antonio Del Valle Ruiz (Meksyk, Meksyk) i 36 innych skarżących. (przedstawiciele: P. Rubio Escobar i B. Fernández García, adwokaci)
Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji [SRB/CM01/ARES (2018) 3664981] z dnia 20 maja 2019 r. o nieprzeprowadzaniu ostatecznej wyceny przewidzianej w art. 20 ust. 11 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular, a w konsekwencji o nakazanie SRB w wykonaniu właściwych przepisów prawa przeprowadzenia koniecznej ostatecznej wyceny;
—
tym samym o obciążenie strony pozwanej i interwenientów popierających jej żądania w całości lub w części kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia lub niewystarczającego uzasadnienia decyzji, a co za tym idzie, naruszenia art. 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (karty).
2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 20 ust. 11 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1), ponieważ pozwana twierdzi, że nie przeprowadzi uregulowanej w tym przepisie ostatecznej wyceny Banco Popular.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji, o której mowa w art. 41 karty, ponieważ SRB nie uwzględniła opinii niezależnego eksperta w odniesieniu do konieczności przeprowadzenia ostatecznej wyceny i nie poparła swej decyzji żadnymi argumentami naukowo-ekonomicznymi.
4.
Zarzut czwarty oparty na naruszeniu prawa do skutecznego środka prawnego i obrony, a co za tym idzie, naruszeniu art. 2 TFUE, art. 47 karty i art. 24 hiszpańskiej konstytucji.
5.
Zarzut piąty oparty na naruszeniu motywu 24 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz orzecznictwa „Meroni” z jednej strony w zakresie, w jakim nie oddelegowano na pozwaną kompetencji do swobodnego decydowania o konieczności przeprowadzania ostatecznej oceny, a z drugiej strony w zakresie, w jakim w każdym wypadku decyzja, taka jak zaskarżona w niniejszej sprawie, powinna zostać poddana kontroli Komisji Europejskiej.
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014, L 225, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy